I get along without you very well

Annemiek en Jan zitten aan de keukentafel.
Lunchtijd.
We zien Jan de labels van een stuk of 5 potjes pillen lezen. Eén voor één neemt hij ze met water.
Annemiek eet een boterham en leest ondertussen de krant. Neemt af en toe een slok koffie.
Jan staart voor zich uit.

JAN
Kaas?

Annemiek geeft de kaas aan. Leest door.

JAN
Oh, wacht.
Nee.
Wacht.
Eerst de boter.
De boter.

Annemiek kijkt op. Legt de kaas terug en geeft de boter aan.

JAN
Het klopt niet.

ANNEMIEK
Wat klopt er niet?

JAN
Ik doe het verkeerd om.

ANNEMIEK
Met je boterham?

JAN
Dom.
Natuurlijk.

ANNEMIEK
Nee hoor, niet dom. Normaal.
Jij moet nu gewoon soms wat langer nadenken over de dingen.
Niet raar.

JAN
Ja.
Ja.
Dat klinkt logisch.

ANNEMIEK
Steek je mes maar vast in de vloot.

Annemiek geeft een snee brood aan.

JAN
Beetje dom.

ANNEMIEK
Nee, hoor.
Normaal.

Jan steekt zijn mes in de botervloot.
Hij probeert zijn boterham te smeren. Het lukt niet goed.
Zijn bewegingen zijn ongecontroleerd.
Hij kijkt naar het mes.
Dan naar Annemiek.

JAN (rustig, als een grapje bijna)
Ik kan je nu helemaal verrot steken.

ANNEMIEK
Waarom zeg je dat?

JAN
Dat kan toch?
Ik word zeker ontoerekeningsvatbaar verklaard.

ANNEMIEK
Je bent niet ontoerekeningsvatbaar.

JAN
Ja, dat weet jij.

Annemiek leest en eet door.

ANNEMIEK
Ja, dat weet ik.

JAN
Maar een beetje advocaat maakt dat zo geloofwaardig.
Met al die pillen.

ANNEMIEK
Maar ik ben er.

JAN
Niet als ik je dood steek.

ANNEMIEK
Nee, niet als je me dood steekt.

JAN
Je leest gewoon door.

ANNEMIEK
Ik hoor je toch.

JAN
Ik denk dat je wel anders piept als het bloed je uit de halsslagader gutst en je hier op de tegelvloer ligt dood te bloeden.
(stilte)
Ik zag ooit een aflevering van Oprah waar een vrouw niet van een inbreker weg kon komen omdat ze steeds over haar eigen bloed uitgleed.

ANNEMIEK
Praat normaal.

JAN
Op de tegelvloer.
Van haar keuken.

ANNEMIEK
Jan.

JAN
Ik praat normaal.
Er is niets mis met mijn spraak.

ANNEMIEK
Ik zeg niet hoe, ik zeg wat.
Wat je zegt.

JAN
Ik praat normaal.

ANNEMIEK
Nee, niet als je praat over mij doodsteken.
En ik uitglijden over mijn bloed hier op de tegels.

JAN
HA!
Zie je wel, je neemt me niet serieus.
Maar wel eerst betuttelen.

Jan zwaait met het mes naar Annemiek.

JAN
Ik wil niks meer met betuttelen.

Jan steekt richting Annemiek.

JAN
Eerst je hals, dat las ik ooit.
Eerst je hals.
En dan hang ik je op de kop.

Jan springt op.
Maakt stekende bewegingen naar Annemiek.
Annemiek springt van haar stoel.
Jan raakt haar bijna.
Annemiek slaat het mes uit zijn hand.
Het mes zeilt over de tegels.
Ze kijken ernaar.
Het is stil.
Ze kijken elkaar aan.
Annemiek pakt Jan vast.
Ze zingt
I get along without you very well.
Ze dansen.

JAN
En ik had het over die vrouw bij Oprah.
Ik zou jou nooit laten uitglijden over je eigen bloed.

ANNEMIEK
Je bent lief.

JAN
Jij ook.

ANNEMIEK
Lieve man.

JAN
Ja.

Ze dansen verder.
Donker.