Dodenherdenking 2019

De man en de dochter waren naar de Dodenherdenking in het dorp. Dat is hun traditie, voor zover je van tradities kunt spreken als je jaarlijks iets doet met iemand die twee jaar is. Ik stond bouillabaisse te koken, van de mosselen die we die dag in Borsele in de zee naast de kerncentrale hadden geplukt. De televisie stond aan in de woonkamer en toen ik er met de GFT-emmer voorbij liep bleek het klokslag acht uur te zijn. Met de emmer in mijn hand bleef ik voor de televisie staan en luisterde naar de vogels die ergens in het land aan het fluiten waren en nu in woonkamers door de statische ruis van de geluidskabels heen hun lied floten. Ik dacht aan dood en pijn en marteling en dat ik ooit een toneelstuk zag waarin een soldaat beschreef hoe er een merel floot, terwijl hij op het slagveld lag en maar niet stierf, terwijl hij dat heel graag wilde. De afzuigkap loeide. Ik wou op dat moment dat ik goed was in het herkennen van vogelgeluiden.
Daarna klonk het volkslied.
Ik leegde de emmer in de Kliko en ging weer verder met koken.