De Geraniummarkt

In het kader van Radio Verkade, ben ik een week lang writer in residence in Den Bosch. ’s Ochtends wandel ik de stad door en ’s middags schrijf ik van 13u tot 15u in Boekhandel Heinen. Wie nog een goed verhaal heeft dat zich afspeelt in Den Bosch of omstreken: kom ’t me vertellen! Van dinsdag tot en met zaterdag verschijnt er iedere ochtend een podcastje van de voorgaande dag. ’s Zaterdags tijdens het festival ben ik te gast in de kleine zaal bij Dennis Gaens.

white-square.jpg

“Ik ben volgens mij al tien jaar niet meer op de Geraniummarkt geweest,” zegt Lucas.
“Waarom heet het eigenlijk de Geraniummarkt?”
We kijken om ons heen. Ik zie nergens geraniums. Wel paksoiplantjes en potrozen.
“Weet ik eigenlijk niet,” zegt Lucas. “Er zullen wel ooit heel veel geraniums zijn geweest.”
“Wat ben jij nou voor Bosschenaar?” zeg ik.
“Nou ja, alsof jij alles van Nijmegen weet,” zegt hij.
Nee, dat klopt. Ik woonde al jaren in Nijmegen toen ik voor het eerst naar het Valkhofmuseum ging. Of toen ik voor het eerst de Ooij in fietste. Of toen ik voor het eerst de St. Stevens binnenwandelde. Ik ga eigenlijk nooit naar een andere kroeg dan De Blaauwe Hand. Als je gewoon leeft in een stad, dan leef je gewoon in een stad. Dan ga je niet ineens naar het museum. Dat is iets dat je doet als je ergens op bezoek bent.
“Ik heb er eigenlijk nooit over nagedacht,” zegt Lucas. “Ik dacht dat elke stad af en toe een Geraniummarkt had.”*
“Ik heb nog nooit van een Geraniummarkt gehoord,” zeg ik. “Maar ja, ik ben ook opgegroeid in Venlo. Daar had je alleen de Schinkemerret.”
“Goh.”
“Ja.”
We wandelen verder. De zon schijnt kwistig. Op het terras eten mensen Bossche bollen.
“Er zijn hier in Den Bosch zoveel chique mensen. Oudere dames in mantelpakjes met pareloorbellen en lippenstift en van dat haar.”
“Ja, wist je dat niet?”
“Nee, ik dacht: het is gewoon een soort Nijmegen.”
“Nou nee, er is hier best veel kak.”
“Het is meer het Maastricht van Brabant.”
We kijken rond.
“Laten we koffie gaan drinken.”
We wandelen de straatjes door, langs de St. Jan en bij De Palm ploffen we neer.
“Ik ga eigenlijk altijd alleen maar naar De Palm als ik in Den Bosch ben,” zeg ik.
“Ja, net zoals ik alleen maar naar De Hand ga in Nijmegen.”
We zeggen even niks.
Zo is het cirkel weer een soort van rond.
En ben ik ook niet hélemaal op bezoek, hier in het Bossche.

white_square-outlined1.jpg

* Lucas had hier overigens wel degelijk een punt.