Er is geen woord tegenovergesteld aan eenzaamheid

“En ineens dacht ik weer heel veel aan hem. Terwijl New York helemaal niks met hem te maken had. Ik heb me daar zo alleen gevoeld, in New York. Ik denk dat ik dacht dat ik het gelukkigst was, toen ik met hem was. Ik voelde met het minst alleen met hem, terwijl ik altijd eenzaam was met hem.
Ik denk dat dát was wat ik daar zag. Terwijl ik zo alleen was, zag ik allemaal mensen die samen waren, maar veel eenzamer dan ik me voelde. Want ik was juist het tegenovergestelde van eenzaam.

Twee totaal verschillende werelden, die ogenschijnlijk eenzaamheid en alleen-zijn gemeen hebben. Terwijl het tegenovergestelden blijken te zijn.
ik -> alleen
zij -> samen
maar die elkaar op eenzaamheid weer kruisen
ik-> niet eenzaam
zij -> eenzaam

En zo kwam ik tot die conclusie. Er is geen woord voor het tegenovergestelde van eenzaam, waardoor je alleen-zijn veel moeilijker gelijk kunt stellen aan niet-eenzaam-zijn, dan dat je alleen-zijn met eenzaamheid kunt gelijkstellen.
Want dat alleen-zijn is per definitie niet gelijk aan eenzaam, maar veel mensen nemen dat wel aan: dat samen sowieso niet-eenzaam is. Dan hoef je je over een eigennaam voor niet-eenzaam-zijn ook niet druk te maken.”
Ze blies rook uit en nam een slok bier.
Haar vriend keek haar verfrommeld aan.
“Whatever”, zei ze.
“Nee, nee, nee”, zei hij “ik vind het wel interessant. Maar je hebt mij toch? Je hoeft toch niet eenzaam te zijn?”
Ze wierp haar handen in de lucht.
“Dat zeg ik godverdomme net.”
Hij verfrommelde nog wat meer.
Zwijgend dronken ze hun bier.

Ik heb nog nooit zo snel stiekem een gesprek met een pen op een bierviltje bijproberen te houden.

Grappig

Misschien is er ieder jaar iemand de sjaak van het grote ach-Lowlands-verkoopt-toch-niet-uit-misverstand. Gelukkig dit jaar niet degene die ik op dees’ aard het langste ken (Eefa), maar degene die het langst is die ik ken (Twee Meter Thijs, of zoals hij zelf zegt: “twee meter EEN”).

Goed.
Mocht u dus ergens nog een kaartje over hebben wegens relatie uit, vakantie, opkomende aangezichtspijn, doofheid of gewoon heul lui: reageur, reageur (ik wilde zeggen: stuur een mail, maar ik heb geen idee of dat ooit nog kan).

Hoezee!

“Ik kan dit jaar echt niet mee.”
“Je zegt echt al bijna tien jaar, ieder jaar dat je dìt jaar echt niet meegaat.”
“Maar nu kan ik echt niet. De voorgaande jaren had ik gewoon geen zin, maar nu heb ik echt geen geld. Ik kan niet drie maanden op zijn zak leven en dan wel naar Lowlands gaan.”
Zonder Eefa is Lowlands gewoon niet compleet.
“Hop. Jij gaat dit jaar gewoon mee.”

En zo geschiedde.
Voor mij geen slingers aan de wand.
Maar goed, evengoed: Hoezee! Eefa gaat mee!

Gehavend, doch strijdlustig

Ik moest wel even wat tranen wegslikken toen ik mijn geliefde verslaving zo gehavend op het scherm zag verschijnen. Misschien weten een paar van jullie wel hoe trots ik ben op m’n site.

Die Harm zo mooi in elkaar timmerde, anderhalf jaar geleden (toen hij aan Jnnk vroeg hoe hetmeisjedatopdinsdaghetbierschenkt.nl er uit moest zien en zij “doe maar iets met bruin” antwoordde) en nu weer, als een man met een kapmes in de wildernis die Flexwebhosting heet, de vrijplaats van mijn neuroses van de ondergang redde.

Zucht. Doordat de bovengenoemde jungle-provider het nodig vond mijn website (alsook die van Jnnk) van server te verplaatsen, is het hele systeem waarop hetmeisjedatopdinsdaghetbierschenkt draait ingestort.

Het was redelijk lachwekkend hoe ongeloof’lijk kwaad ik gisteren was. Binnen een half uur liet ik twee voicemails achter op de nood-06 en heb ik naar alle emailadressen die ik op de Flexfuk-website kon vinden (inclusief de administratie en de sales -waarom toch altijd dat sales? waarom niet gewoon verkoop?-) tien berichten gestuurd.
Binnen een uur belde ze me terug.

Maar goed: ze bleken niks te kunnen doen.
Harm gelukkig wel.
Vanuit Amsterdam met een illegaal opgevangen internetsignaal.
Hulde, hulde!
Klik door, die link.
En overlaad die man met blommen!

Ik ben blij dat het allemaal weer een beetje richting normaal aan het gaan is.