°

All articles by °

 

Waarom de meeste foto’s van mijn weblog verdwenen zijn:

~Of: iedereen heeft natuurlijk zijn eigen winkeltje en ja, deze ondertitel kies ik omdat dat goed bij het plaatje dat ik van een rechtenvrije website heb gehaald past. Dus.~ ALHIER: KLIKKON.
Continue reading...  

De heg

“Wat is een liguster?”, vroeg ik mijn moeder. We stonden in de bieb en mijn moeder stond bij de biografieën. Mijn moeder leende altijd stapels biografieën, al kan ik me niet herinneren dat ze er een ooit uitlas. Ik drukte een boek tegen mijn borst. Als ik de bloeiende liguster ruik. Ik vond het de
Continue reading...  

Pekske Caballero zonder filtar

1. Het meisje naast me in de trein bekeek de filmpjes van haar vlog op haar laptop. In één daarvan pakte ze in haar ondergoed haar vakantiekoffer in. Ik keek naast me, ze had geen koffer bij zich. In een ander filmpje lag ze met haar vriend op bed. Een weelderig bed met schone witte
Continue reading...  

Per trein

1. Aan de andere kant van de lange glazen wand stond een zwerver in de zon. Hij stond met zijn ogen dicht in de warmte van de ochtendzon, het was een uur of negen. Ik liep aan de andere kant, binnen in het station. Het was een hele knappe man, dat viel me meteen op
Continue reading...  

Ik schreef een column voor &C over mijn ouderlijk huis

Klik!
Continue reading...  

Sta op en rise like a phoenix

Omdat ik zelf op één arm een baby heb, en met de hand aan de andere arm afwisselend eet en aan broodschrijfklussen en mijn roman typ, vroeg ik de immer geweldige Quirijn Lokker om dit jaar een voorbeschouwing over het Songfestival te schrijven. En dat wilde hij! *** Han vraagt via de sms: “Zeg, wil
Continue reading...  

Flets zonnetje

1. De halve route fietste er een passief agressief neuriënde vrouw achter me. Ze droeg een paars mantelpak en laarzen die strak om haar kuiten zaten. Alsof ze een zakenvrouw was die onlangs op een “Op zoek naar je innerlijke zelf”-cursus was geweest. Toen ze me inhaalde wilde ik met mijn voorband een tik tegen
Continue reading...  

Veertien uur the Lemonheads

Toen ik dertien was mocht ik met een vriendinnetje mee op vakantie naar het zuiden van Frankrijk, samen met haar moeder en haar stiefvader. Het was herfstvakantie en we gingen met de auto. Ik ging niet vaak op vakantie, mijn ouders hebben daar nooit heel veel aangevonden. Daarbij hadden we een huis met een grote
Continue reading...  

Taart

Noër en Tren zitten in een horecagelegenheid. Lange stilte NOËR Knap. Alles. Stilte NOËR Dat iemand dat kan. Stilte NOËR Al die tekst onthouden. En die tekst dat ook nog zo uitspreken dat je niet eens merkt dat ze doen alsof. Dat je niet eens merkt dat bloed gewoon ketchup is. TREN Ja, ja. NOËR
Continue reading...  

37


Continue reading...  

Al de hele dag in mijn hoofd:

april Maanden verdragen het niet wanneer je slecht over ze schrijft het zijn net mensen. Het zijn net voicemails. Normaal beleef ik hier vreugde aan, maar met koude handen is alles anders: oorlogsmonumenten, pensioenen, gaarkeukens, dat zwaaien met vlaggetjes, telefoon van ver. Het zijn, een soort, van ongevraagde openbaringen, zoals hoe het is om te
Continue reading...  

Ik schreef een column voor &C

Klik!
Continue reading...  

Ouderwets een steekje los

Over straat zag ik een oud meneertje dat in zichzelf praatte. Hij had geen headset in zijn oor, nergens was een mobiele telefoon te zien. Hij sprak gewoon in zichzelf, in zijn hand bungelde een plastic zak van de Albert Heijn. Hij zag er netjes uit. Iemand had hem die ochtend nog aangekleed en naar
Continue reading...  

Gelukkig was daar ooit Liz

In het geval van dat er niemand van je houdt.
Continue reading...  

Houden van Pleidooi

Bep zit thuis achter een naaimachine, Victor heeft net zijn excuses aangeboden en hun ruzie goed gemaakt. VICTOR Weet je wat? We flikkeren de ouwe dossiers in de nieuwe kasten en we beginnen gewoon opnieuw. Met goeie voornemens. (stilte) En onderweg koop ik een nieuwe dekbedhoes voor je, want dit wordt toch niks. BEP Een
Continue reading...  

Op boekenjacht

Ons stukje straat is in de loop der jaren zo’n bekend stukje straat geworden dat ik bij het bestellen van iets op internet niet meer “Mag niet bij de buren worden afgeleverd” aanvink. Als ik thuiskom ligt er een briefje op de mat dat mijn boeken op nummer 72 zijn afgeleverd en nummer 72 is
Continue reading...  

De wereld is gek geworden

1. Als we over de grens van Duitsland naar Nederland over rijden, is er een controle door de marechaussee. Er zijn drie personenauto’s aangehouden, verder mag iedereen doorrijden. Uit de drie aangehouden auto’s stappen elf dronken zwarte pieten en een dronken Sinterklaas. 2. Een spichtige magere mevrouw met droogkap-kapsel loopt voorbij in de rijdende trein
Continue reading...  

Vandaag tien jaar terug:

Klik.
Continue reading...  

O, en het liedje van de dag:


Continue reading...  

Begin de dag met tequila

Begin de dag met tequila. Dan is het randje er een beetje af en doet het niet meteen zo’n zeer. Spinvis De wereld zag er anders uit toen ik vanochtend vroeg op de fiets naar mijn afspraak fietste. Knalrode eikenbladeren waaiden op, een vuilniswagen toeterde en fietsers haastten zich door de miezer die rondstoof alsof
Continue reading...  

Aan het werk!

1. Ik zag vandaag tot driemaal toe een jongen in een korte broek over straat lopen terwijl het hoosde. Drie verschillende jongens welteverstaan. 2. De mevrouw in de rolstoel had een plastic hoes over zichzelf heengetrokken, als een bankstel dat nieuw moest blijven. Ik vroeg me af of ze, qua veiligheid geen ruitenwissers nodig had.
Continue reading...  

Orange Mocha Frappuccino

Geschreven voor De Zuiderlingen in Lux, tijdens de Nijmeegse Kunstnacht 2016. Henry en Francien achter de balie van een koffie-franchise. De zaak is verder helemaal leeg. Ze vervelen zich. Er klinkt klassieke muzak door de speakers. HENRY Oké. Opletten. Let je op? Je luistert niet. FRANCIEN Ik luister wel. HENRY Je kijkt gewoon in je
Continue reading...  

Op de repeat op de platenspeler is om de anderhalve minuut de naald verzetten. #HoudenvanAlienLanesvanGuidedbyVoicesomachtuurindeochtend
Continue reading...  

Volgende week op De Parade te Rotterdam

We zijn nogal druk met de voorbereidingen voor ons literair-muziek-variété-program op De Parade in Rotterdam (27 t/m 30 juni, met mij) en Utrecht (26 t/m 29 juli met Alma Mathijsen). Zin in is een cliché, maar nu écht écht waar. Mede door het liedje dat we hebben gemaakt, dat zo mooi is dat ik het
Continue reading...  

Zulle weej dan nôw maar nao de broelof gaon, det guf ein gooje wei


Continue reading...  

Ted is jarig

Zingend kwamen we de trap afgelopen. Anja, Henk en ik, en Anja mocht voorop. In haar handen droeg ze een appeltaartje van de Albert Heijn, met daarop een brandend theelichtje. We zongen. Aan de bar zat Ted, voor hem een biertje met een glaasje Ketel, zijn vaste combinatie op de doordeweekse dagen, op zijn hoofd
Continue reading...  

The movie never ends, it goes on and on and on and on


Continue reading...  

Joey wil alleen maar rennen

Joey wil alleen maar rennen, zei Frenkie vanmorgen aan de bar. Buiten liepen de groepen mensen in oranje tenues, maar binnen was het leeg. De vrouw naast hem was al een tijdje weg. Ze had een kop koffie achterover geslagen, haar tas gepakt en geen doei gezegd. Frenkies bierglas was zo snel leeg dat het
Continue reading...  

Een dag voor dit liedje

The jeweller has a shop On the corner of the boulevard In the night, in small spectacles He polishes old coins He uses spit and cloth and ashes He makes them shine with ashes He knows the use of ashes He worships God with ashes The coins are often very old By the time they
Continue reading...  

Horace & Pete

CUSTOMER Hi there, may I have a Budweiser, please? UNCLE PETE Four fifty. CUSTOMER O. UNCLE PETE O? CUSTOMER I thought I heard you charge that guy three dollars for a Budweiser. UNCLE PETE Don’t worry about what I charge him. CUSTOMER I just don’t get why I have to pay more. UNCLE PETE You
Continue reading...  

I get along without you very well

Annemiek en Jan zitten aan de keukentafel. Lunchtijd. We zien Jan de labels van een stuk of 5 potjes pillen lezen. Eén voor één neemt hij ze met water. Annemiek eet een boterham en leest ondertussen de krant. Neemt af en toe een slok koffie. Jan staart voor zich uit. JAN Kaas? Annemiek geeft de
Continue reading...  

VPRO’s Nooit Meer Slapen: Het boekenbal

Deze week schrijf ik elke dag een monoloog aan de hand van de actualiteit, die ik ‘s nachts rond de klok van één uur bij VPRO’s cultuurprogramma Nooit Meer Slapen op Radio 1 voorlees. Hieronder het verhaal van vrijdagnacht. Spraken eerder deze week Het Hoofd, Nancy Sinatra, De Horrortandarts en Een Vluchteling, vandaag is het
Continue reading...  

VPRO’s Nooit Meer Slapen: De luchtbrug

Deze week schrijf ik elke dag een monoloog aan de hand van de actualiteit, die ik ‘s nachts rond de klok van één uur bij VPRO’s cultuurprogramma Nooit Meer Slapen op Radio 1 voorlees. Hieronder het verhaal van donderdagnacht. *** VLUCHTELING DIE IN HET MIDDEN OP DE LUCHTBRUG STAAT Vanaf een afstandje beschouwd is alles
Continue reading...  

VPRO’s Nooit Meer Slapen: Het mes en de jongen

Deze week schrijf ik elke dag een monoloog aan de hand van de actualiteit, die ik ‘s nachts rond de klok van één uur bij VPRO’s cultuurprogramma Nooit Meer Slapen op Radio 1 voorlees. Hieronder het verhaal van woensdagnacht. *** DE JONGEN Waar is het mes? Dat was het laatste dat ik hoorde. Iemand had
Continue reading...  

VPRO’s Nooit Meer Slapen: De horrortandarts

Deze week schrijf ik elke dag een monoloog aan de hand van de actualiteit, die ik ‘s nachts rond de klok van één uur bij VPRO’s cultuurprogramma Nooit Meer Slapen op Radio 1 voorlees. Hieronder het verhaal van dinsdagnacht. *** MARK VAN N. Toen ik voor het eerst Château-Chinon kwam binnen gereden werd ik met
Continue reading...  

VPRO’s Nooit Meer Slapen: Nancy

Deze week schrijf ik elke dag een monoloog aan de hand van de actualiteit, die ik ‘s nachts rond de klok van één uur bij VPRO’s cultuurprogramma Nooit Meer Slapen op Radio 1 voorlees. Hieronder het verhaal van maandagnacht. *** NANCY REAGAN Mijn eerste hoofdrol was die van goede dochter, ook al waren mijn ouders
Continue reading...  

De gloriejaren van het Nationale Songfestival

Geschreven voor het fabuleuze Eurostory.nl. 1996 De glorietijd van het Nationale Songfestival begon wat mij betreft zo’n twintig jaar geleden. Zoals we nu in het Post-Anouk Tijdperk leven, leefden we toen in het Post-Willeke-Alberti-Tijdperk, ook wel het Ineens-Het-Risico-Van-Niet-Meer-Mee-Mogen-Doen-Omdat-We-Zo-Slecht-Zijn Tijdperk genoemd, en het Pre-Balkan Tijdperk. Daarbij stonden we al met één voet in het Iedereen-In-Het-Engels Tijdperk.
Continue reading...  

Nul woorden tellend gevoel van de dag


Continue reading...  

Teddybeerman

Ik zag vanochtend de teddybeerman voor de daklozenopvang staan en een plastic bekertje ranja over het hoofd van zijn teddybeer heengooien. Het leek op dopen, en anders was het misschien gewoon ontbijt. Hij had nog een beker ranja vast. Ik denk, nee, ik hoop, dat die voor hemzelf was. Het was grenadine, denk ik. Onderwijl
Continue reading...  

Gedichtendag

Tot besluit Ik ken de droefenis van copyrettes, van holle mannen met vergeelde kranten, bebrilde moeders met verhuisberichten, de geur van briefpapieren, bankafschriften, belastingformulieren, huurcontracten, die inkt van niks die zegt dat we bestaan. En ik zag Vinexwijken, pril en doods, waar mensen roemloos mensen willen lijken, de straat haast vlekkeloos een straat nabootst. Wie
Continue reading...  

Bowie

Voor Shortreads schreef ik vanmiddag een stukje over David Bowie, en de vraag of collectieve rouw de oprechtheid van herinneringen verdunt. Alhier.
Continue reading...  

Bid voor elkaar

1. Als ik met dit regenachtige weer mijn handschoenen na een bezoek aan een winkel probeer aan te doen, voel ik me altijd net O.J. Simpson. Soort van. 2. Een meneer was heel erg blij met zijn ui. 3. Ik zag het gekke cola-mannetje vandaag bij de Albert Heijn twee hoofdkussens kopen. Dat is een
Continue reading...  

Wandelen

“Ik heb zoveel wandelende mensen handsfree zien bellen dat ik opgelucht was toen ik een gekke meneer zag die écht in zichzelf aan het praten was.”
Continue reading...  

Gelukkignieuwjaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaar


Continue reading...  

De V&D

Geschreven tijdens deze Ouds & Nieuws van De orde van de dag in Leiden. (In samenwerking met de immer geweldige en charmante Oscar Kocken.) JOHN VAN DER ENT (schrijft een brief bij kaarslicht) Lieve Klant. Nee, wacht. (krast door) Beste klant… (krast door) Nee, wacht, gewoon zeggen wat je op je hart hebt Van der
Continue reading...  

Monic Hendrickx leest De gesmolten emmer

Vannacht las Monic Hendrickx mijn kortverhaal De gesmolten emmer tijdens VPRO’s Nooit Meer Slapen op Radio 1.
Continue reading...  

Squash

Ik zag een hele oude mevrouw fietsen. Zo’n mevrouw met een gezicht als een oud appeltje. Ze was helemaal krom, maar toch fietste ze fier. Haar haar was geföhnd in losse krulletjes, niet van die strakke zoals je wel eens ziet bij vrouwtjes met een verbeten blik. Deze mevrouw was anders. Ze was dik ingepakt
Continue reading...  

Nog even en het is weer Krets!


Continue reading...  

Nul woorden tellend gevoel van vandaag deze week


Continue reading...  

Check.

Klik.
Continue reading...