In het park.
Anna en Bram zijn op zoek naar de lievelingskip van hun geadopteerde zoontje Wamberto.

ANNA
Ik heb vanaf het begin af aan al geweten dat je slappe lul was, maar ik werd godverdomme verliefd op je.
En niet gewoon verliefd, maar je brak mijn hart meteen de eerste keer dat ik je zag. Nee, de eerste keer dat ik over je hoorde. En ik wist: ik ben verloren.
Je had me nog niet eens gezien en je maakte me al kapot.
En ik dacht, nou wordt mijn hart ook nog eens door een slappe lul gestolen.
Gestolen en kapot weer terug gegeven.

BRAM
Ik ben geen slappe lul.

ANNA
Ik denk niet dat jij mij hoort.

BRAM
Je hebt helemaal nooit gezegd dat je me vanaf het begin een slappe lul vond. Ik bedoel, je wordt toch niet verliefd op een slappe lul?
Ik heb geen slappe lul. Ik heb niks van een slappe lul in me.

ANNA
Je hoort me niet.

BRAM
Ik pak straks mijn spullen thuis.

ANNA
En dan, Bram?
En dan?

BRAM
Ik pak mijn spullen en ik ga.
Ik blijf nog een nacht.
Met mijn slappe lul en dan ga ik morgenvroeg.
Ik stap in een van onze auto's en dan ga ik.

ANNA
Jij kunt helemaal niet weg.
Je vergeet je zoon.

BRAM
Jij moet maar eens op gaan letten.

ANNA
Met je kutkip.