"Wat heb je dan?", vraagt het meisje.
"Blurgh", zeg ik.
"Is het weer zover?", zegt de hooiman.
"Ik herinner me bijna niks. Ik kan me niet eens herinneren dat mijn hoofd het kussen raakte."
Ik neem een pil.
"Je kunt beter paracetamol slikken", zegt de hooiman "die roze dingen zijn echt heel ongezond."
"Denk je dat gezond doen ook maar iets te maken heeft met het feit dat ik deze dingen aan het slikken ben?"
En ik gooi mijn hoofd achterover om de derde weg te krijgen.
We hebben de platenspeler in het gras gezet en we draaien plaatjes in de achtertuin.
"Zo is het wel weer genoeg", zegt het meisje.
Ze zet de naald op de plaat.
De hooiman en ik kreunen simultaan.
Ik zou sterven voor dit nummer.

"Ik zou sterven voor dit nummer", zegt de hooiman en hij staart naar de grote boom. Het waait.
"Hij heeft hier twee versies van", zegt het meisje.
"Ik heb eigenlijk ook best wel hoofdpijn", zegt de hooiman.
"Hoezo heb jij nou weer hoofdpijn", zeg ik.
"In de ene zingt hij van I remember our first affair."
"Jij moet altijd hebben wat ik heb."
"Hoezo dat nou weer?"
"En in de andere zingt hij over our last affair."
"Ik kan nooit eens iets hebben, pijn of verdriet, zonder dat jij dat dan ook moet."
"Jij hebt het ook altijd over jezelf", zegt de hooiman bits.
"Door één ander woordje zijn het twee totaal verschillende nummers", zegt het meisje.
"Dit is precies wat ik bedoel. Ik heb het juist niet over mezelf. En nou zeg jij tegen mij precies wat ik van jou zeg", zeg ik.
"Zegge, zegge, zegge", zegt de hooiman.
"Er zit zoveel meer tragiek in die met last affair."
"Zegge, zegge, zegge?", zeg ik.
"De eindigheid. Het definitieve."
"Zegge", zegt de hooiman.
"Wat een onzin!", roep ik en ik gooi mijn handen in de lucht.
"Nee, jij!"
"Ik heb het niet over mij!"
"Welles! Je doet alsof je het over mij hebt!"
"Ik ga het ook gewoon niet over jou hebben!"
"Dat bedoel ik!"
"Jij bent zo intens saai!"
"Je zou het niet over mij hebben!"
"Inderdaad!", roep ik.
"Hey!", schreeuwt het meisje en de naald krast van de plaat.
We schrikken.
"Ophouden! En luisteren! Godverdomme."

De hooiman mompelt iets van waar ze die taal nou toch leert.
We zijn stil.
Ik hang mijn hoofd.

Het meisje zet de naald weer waar het nummer begon.
Tim Hardin zingt.
We zouden immers sterven voor dit nummer.

Why can't you be
The way I want you to be
Why can't you see
You've got to change
And love me?

It'll never happen again

I remember.
I remember.