Met dank aan d'n Lee. Dit liedje had ik al een tijd op een verzamelschijfje staan. Ooit van een destijds vriendje, toen destijds, toen je nog liedjes voor elkaar brandde en die dan in de trein op je discman draaide. Wist niet wie het zong, en hij wist het ook niet, toen destijds. Me vandaag kapot gezocht op het net, maar mijn Frans is net iets slechter dan mijn Spaans, dus ja, dan weet je het wel. Vele voeten in de aarde.
Maar nu.
Voor u.
Iets van toen.
Destijds.
***
On me dit que nos vies ne valent pas grand chose,
Elles passent en un instant comme fanent les roses.
On me dit que le temps qui glisse est un salaud
Que de nos chagrins il s'en fait des manteaux
Pourtant quelqu'un m'a dit...
Que tu m'aimais encore,
C'est quelqu'un qui m'a dit que tu m'aimais encore.
Serais ce possible alors ?
On me dit que le destin se moque bien de nous
Qu'il ne nous donne rien et qu'il nous promet tout
Parait qu'le bonheur est à portée de main,
Alors on tend la main et on se retrouve fou
Pourtant quelqu'un m'a dit ...
Que tu m'aimais encore,
C'est quelqu'un qui m'a dit que tu m'aimais encore.
Serais ce possible alors ?
Mais qui est ce qui m'a dit que toujours tu m'aimais?
Je ne me souviens plus c'était tard dans la nuit,
J'entend encore la voix, mais je ne vois plus les traits
"Il vous aime, c'est secret, lui dites pas que j'vous l'ai dit"
Tu vois quelqu'un m'a dit...
Que tu m'aimais encore, me l'a t'on vraiment dit...
Que tu m'aimais encore, serais ce possible alors ?
On me dit que nos vies ne valent pas grand chose,
Elles passent en un instant comme fanent les roses
On me dit que le temps qui glisse est un salaud
Que de nos tristesses il s'en fait des manteaux,
Pourtant quelqu'un m'a dit que...
Que tu m'aimais encore,
C'est quelqu'un qui m'a dit que tu m'aimais encore.
Serais ce possible alors ?
Carla Bruni - Quelqu'un m'a dit
(Via de YouTube-link hierboven hoort u trouwens de niet accoustische versie, of ja, wel accoustische versie, maar met meer instrumenten dan alleen een gitaar. Ook met een cello. Deze uitvoering is mijn lievelings, naturellement, want van de destijds-cd.)
Hmm.. is disman dan de oude walkman? Want zo ver ga ik wel terug met dat soort herinneringen..
Wij namen nog cassettebandjes voor elkaar op...
ik word oud.
@Anders: Ja, cassettebandjesruiling. Herkenning alom.
Aan een cassettebandje zat ook veel meer voldoening. Want daar luisterde de opbouw veel nauwer dan op een cd...
Nooit de beroerdste om een meisje dat bier schenkt uit de brand te helpen! Maar Foei! Wat is dit toch mooi! Dat zijn best veel uitroeptekens voor iemand die een hekel heeft aan veel uitroeptekens in een stukje tekst!