Ik dacht altijd dat ik geen bakvis was, maar bij nader inzien waren we het toen allemaal. Eef, Gem en ik. Gingen we op zaterdagavond dansen in de Splinter en bier drinken, jongens kijken. Gem stierf een aantal jaren geleden, misschien wel tien, en het is nu vreemd om daar aan te denken. Hoe we met onze gebatikte Smashing Pumpkins-t-shirts en Doc Martins op haar bed stiekem sigaretjes zaten te roken en hoe we altijd, altijd, altijd verliefd waren.
En oh, wat waren we verliefd op Evan Dando.

Op de terugweg van de vakantie from hell, reden we in veertien uur van Narbonne naar Venlo en de hele weg zat ik met mijn walkman op naar Come on feel the Lemonheads te luisteren. Ik bedacht hele verhalen over hoe ik hem zou ontmoeten en hoe we zouden trouwen.

Misschien is er niet zo heel veel veranderd.

Bakvissen van toen verenigt u!
Twee hebben de weg vanavond in ieder geval al gevonden.
Vanavond gaan Maudlinn en ik naar the Lemonheads in Tivoli.

En check Johnny Depp!