Ineens stond er een racefiets in de gang.



Ik had al jaren niet meer aan een slot zoals op de foto gedacht.
Niet dat dat een ramp is, ik bedoel, een slot is een slot en vooral een slot als dees' is in wezen niet belangrijk. Ware het niet, dat 't me herinnerde aan mijn vaders racefiets, die ook zo'n slot had.
En dat ik, terugdenkend aan mijn vaders fiets, mij een soortgelijk slot alleen maar herinner bezichtigd vanaf ooghoogte.

Mijn tantes hadden dus toch gelijk toen ze me in mijn wangen knepen, mijn gezicht schudden en riepen van "wat ben je weer gegroeid."

En nu ben ik uitgegroeid, zijn mijn tantes dood en staat er een racefiets in de gang.

Op mijn knieën heb ik een foto gemaakt met mijn nieuwe camera en zojuist heb ik de foto op maat gesneden op mijn laptop. Heb ik gehuild aan mijn mobiele telefoon, omdat ik zo wanhopig word van mijn arm.
Luiden de klokken van de kerk.
Staat de dvd-speler op pauze.
Zijn nu alle badkamerspiegels op ooghoogte.

Tot slot.
Ik ben een kind van deze tijd.