Het meisje is sielug.

"Ik ben eigenlijk heel sielug" zei het meisje tegen de hooiman.
"Hoe kom je daar nou weer bij" antwoordde de hooiman "Als er één sielug is ben ik het wel."
"Ja, maar jij kunt er tegen, jij bent groot en sterk."
"Ja, van buiten, maar van binnen ziet het er heel anders uit."
"Dat begrijp ik niet, de boze buitenwereld heeft toch alleen met je uiterlijk te maken?"
"Ja, maar ik niet, ik voel alles van binnen, in dit kleine hartje." zei de hooiman, en hij keek er een beetje treurig bij.
"Maar ik ben op beide fronten klein" riep het meisje "daarom ben ik twee keer zo sielug als jij."
"Hoe haal je het in je hoofd" de hooiman schudde hard met het zijne, "jij kunt mooi schrijven, hebt toffe vriendinnen zoals jnnk en d'n lee, speelt in filmpjes en studeert, allemaal dingen die ik niet heb of kan."
Het meisje begon hem een beetje gelijk te geven maar wilde dat niet laten blijken.
"Ja maar, ja maar" hakkelde ze.
"Zie je wel", de hooiman begon te lachen "zie je wel, je geeft het toe."
"Heulemaal niet" sprak het meisje "er klopt geen hout van je betoog. Want mooi schrijven kost veel moeite, met vriendinnen kun je ruzie krijgen, filmspelen bezorgt me faalangst en van dat studeren wordt ik heel erg moe."
De hooiman keek bedenkelijk, zijn ogen verkleinden zich en er verschenen diepe rimpels op
zijn voorhoofd.
"Misschien is dat wel zo'' zei hij zachtjes "maar ik ben er toch altijd om je te roosten".
"Gelukkig maar" zei het meisje en ze klom op zijn schoot en sloeg haar armen om zijn
stoere nek. "Gelukkig heb ik jou als medicijn tegen sielugzijn."
En beiden begonnen ze vrolijk te lachen.

Volgens mij moet hier nog iemand een log voor z'n verjaardag.

Naam
Email
Website
Onthouden?
Reactie (HTML is toegestaan):