Zo is het. Ik kom gastwebloggen. En dat is geen kleinigheid. Want deze weblog is misschien wel het allerbeste vriendje van het meisje dat op dindsdag het bier schenkt. Ik noem haar trouwens Anna. Dat doe ik al jaren. Zo heet ze op haar paspoort, zo heet ze in het echt. Het was misschien geheim maar bij deze staat het op internet. Wat niet wil zeggen dat anderen het nu ook mogen doen, Anna is alleen voor mij Anna (toch, Anna?) en daar ben ik trots op.
Ik mag nu dus het allerbeste vriendje van Anna lenen.
Mijn eerste boek ben ik kwijt geraakt. Ik had het met een vulpen geschreven in een groot schrift met harde kaft en dat is weg. Het ging over konijnen. Mijn laatste boek staat op een USB stick. Wie het wil lezen, kan ik het emailen. Laat in dat geval even je adres achter. Een vriendin van mij werd verliefd op een van de hoofdpersonen (op Kik Tiddens), dat lijkt mij een goed teken.
Noor







Ben ik inhalig als ik een half uur na het posten van dit stukje roep: "Laat maar komen, Noor, laat maar komen dat boek."
Ik moet er eerlijk bij zeggen dat het ook een beetje is juist omdat je het oudste vriendinnetje van Het Meisje bent en ze wel eens over je vertelt. Daarom ben ik ook benieuwd.
Ik ben ook benieuwd! Mag ik ook?
Ook ik ben nieuwsgierig!
Na je vorige verhaal (lotus) bleek ik zwanger... laat maar komen, lijkt me leuk om het te lezen.