Om negen uur zaten huisgenote en ik al op het stoepje.
Met biologische roosvicee en koffie in kop met schotel, boterhammen met ouwe kaas op een 100% plastieken designschaaal. Te kijken naar het verkeer en te zwaaien naar de overbuurvrouw.
En zoals gewoonlijk te praten over 't leeven en de wereld.

Totdat we zuchtten en staarden en er op dat moment een enorme vrachtwagen voorbij reed.
De dikke chauffeur keek met opengevallen kaak uit het raampje, een bruine elleboog hing over het kozijn (noem je dat in een truck ook een kozijn?).

We hebben dus een besluit gemaakt.
We laten ons omscholen tot trucker.
En dan rij'en we de hele dag achter elkaar aan op de snelweg.
En toeteren we, zoals alleen vrachtwagenchauffeurs dat kunnen.
Haal ik haar in tijdens de spits en roep ik "koffie?" door een bakkie.

We hebben d'r zin an.