De tijd lijkt onwrikbaar
Seconden tikken door
Ook al sterft de laatste
Dodo en weet niemand
Meer hoe zijn keutel ruikt
Door tikken seconden
Houd ze in je handen
Zoals je langharige cavia
plots
is ie verdwenen in
Het grote zwarte gat
Vol oude seconden
Waar ook scharen liggen
En fietspompen en je
middelbareschool vriendje
die sjekkies rollen kon
op de snelweg
achter het stuur

Een jazzmuzikant
Voedt zijn inwendige
Metronoom
Met deze seconden
Vertraagt ze
Versnelt ze

Hij zit als een vraagteken achter zijn instrument
hoort de golven van de boventonen
likt frictie en verlichting in de lijnen
Het trilt
als een woord
Of een gevoel

Iedere noot heeft hij van God gekregen
En als hij speelt
Geeft hij die stuk voor stuk weer terug.
Het is een spel
Tussen mens en de Almachtige
Wie het speelt
Heeft niets te zeggen

Het is als leven
tussen de haren van een jonge geit
Jonge geit ruikt niet naar geit
Niet naar mest of naar stro
Ze ruikt naar vrijheid, warm en diep

Noor

De fiscus zegt: U valt onder de artiestenregeling. Uw muziek is een product. U hebt winst uit onderneming, en anders betaalt u loonbelasting. U telt 6 % btw op een optreden en 19 % op uw cd’s. Hoeveel uur per week besteedt u aan uw werk?

Hij schudt de seconden uit de metronoom
Begint te tellen, maar raakt al snel
Verstopt, verveelt
Gooit de blauwe enveloppen weg
En speelt!
Heel de nacht
Krijgt 20 euro
Komt daarvan net
De parkeergarage uit.

De wereld van de muzikant is woest
En onbegrijpelijk
Niet iedereen, niet iedereen
kan blijven.

Ze wordt wakker, het bed is koud.
De voordeur is niet goed
Dichtgetrokken.
Geen ademhaling
Vanwege de stilte
En ze loopt uit, terwijl ze daar luistert,
ik vraag me af waarheen ze verdwijnt
Als ze daar luistert.
Hij denkt niet aan haar als hij speelt
Zij past niet tussen zijn vingers
En de snaren

Ze valt luisterend in slaap, hoort iedere auto
Ziet hem alleen maar weggaan in haar dromen
Wat nu, als ze een nachtmerrie krijgt?
En gillend wegholt op blote voeten?
Wordt ze wakker in een tuin vol wind,
niemand die haar terugroept

De deur gaat open,
Hij trekt zijn schoenen los
Muziekpapier
in stapels
in eens
overal
Hij praat duits
tegen de telefoon
Ze kan zien, dat ze hem bevalt,
en een kus dan, ze schrikt ervan,
hij tilt haar op, intens, intens
is hij bij haar

Maar als ze wakker wordt, is het bed weer koud.
Hij had toch gepland
vandaag te blijven
En ze loopt uit, terwijl ze daar luistert,
ik weet niet waarheen ze verdwijnt
terwijl ze daar luistert.

Voor haar is jazz een plaag, een ziekte
en zoals de dodelijke bestraling
kanker bestrijdt
zo bestrijdt jazz planning
de dood voor agenda s
een middel tegen management
zwarte engel achter de toetsen
de zeis van magere Hein
in een gitaarkoffer.

Wie jazz niet goed toepast
Of verkeerd doseert, wacht
Verschrikkelijke
Verergerings
Verschijnselen

Hij zit als een vraagteken achter zijn instrument

Wie kan het allemaal loslaten
Wie kan wonen in muziek
In wat God geeft
En wat God neemt
Wie hoort de golven van de boventonen?

De tijd is er opgelost
er is geen ouder
En geen later

geen keuzes

Het ruikt naar jonge geiten

En als het stil wordt
Verdwijnt het allemaal
Met de rokerige lucht
In de air conditioning