ANNA
Ik was bang dat ik niet meer achter de computer zou mogen.
DOKTER
Ik kan wel zeggen dat je het niet mag, maar je doet het toch wel.
Hoe wist ze dat nou?
Dat ik toch wel achter de computer zou zijn gaan zitten?
Hoe?
Zodoende thuis meteen achter de pc gekropen.
Heb een log voor Noor in elkaar gedraaid (url zo gauw mogelijk).
Dat is het minste!
Zulks een fijne stukjes!
Had gerust nog een jaar weg kunnen blijven. Ware het niet dat ik af en toe door het plafond schoot wegens opgekropte weblogstukjes. Maar ach, die zijn op moment van schrijven allemaal alweer vervlogen.
Nu kijk ik Something's gotta give.
Gutteguttegut, zoals Diane Keaton huilt!
Vreselijk!
En het erge is, dat ik dat ook zo brul-met-kwijldraad bij een gebroken hart.
Zo af en toe hang ik mijn slappe handje in een sjaal om m'n nek.
Ik ga heel veel klagen de komende weken, kunnen jullie dat aan?
Ach.
Nee.
Het valt wel mee.
Nu nog iemand die de knopen er uit kneedt en ik ben weer helemaal het vrouwtje.






