Het is wat, zo'n weblog. Iedere keer als ik een stuk plaats, vraag ik me af: Schrijven is leuk maar waarom zou ik het aan anderen laten lezen?
Willen we applaus, Anna, of zouden we geld willen voor wat we schrijven?
Zbigniew Herbert schrijft: 'Maar de maan is de maan ook zonder sonate.'
Het is niet echt alsof de maan ontploft wanneer mijn gedicht over de maan mislukt. En hij blijft ook niet langer hangen als het gedicht wel lukt. Het gaat niet om algemeen nut of zo.

Hemingway citeert in 'Amerikaan in Parijs' Evan Shipman, 'die een heel goed dichter was en zich er niets van aantrok of zijn gedichten ooit uitgegeven zouden worden': 'De volkomen pretentieloze schrijver en het waarlijk goede onuitgegeven gedicht zijn de dingen die we in onze tijd het meeste missen.'

Ik zie bij muzikanten: er is niets zo schadelijk voor het plezier in muziek als overtollig succes en overtollig geld. Of te weinig succes en te weinig geld. Nick Cave in Darker with the day: 'I thought of friends who had died of exposure and I remembered other ones who had died from the lack of it.' Ik weet niet over wie hij het hier heeft, maar als ik het hoor moet ik altijd aan ongelukkige muzikanten denken.
Hemingway beschrijft in 'Amerikaan in Parijs' hoe hij rijk, succesvol en depressief wordt en hij eindigt met een herinnering: 'Maar zo was Parijs in de vroege dagen toen we erg arm en erg gelukkig waren.'

We komen nergens met dat geschrijf. Niet als het niet lukt en ook niet als het wel lukt.

Pak hem beet 900 jaar voor Christus, werd Salomo koning van Israël. Maar hij was jong en onzeker en hij durfde niet zo goed. God komt naar hem toe en zegt: 'Vraag; wat zal Ik u geven?'
Een beetje het Aladin en de lamp verhaal, maar dan met 1 wens in plaats van 3.
Salomo antwoordt: 'Geef dan uw knecht een opmerkzaam hart, opdat hij uw volk richte, door te onderscheiden tussen goed en kwaad, want wie zou in staat zijn dit uw talrijk volk te richten?'
En dan God: 'Zie, ik geef u een wijs en verstandig hart, zodat uws gelijke voor u niet geweest is, noch na u op zal opstaan. En ook wat gij niet gevraagd hebt, geef Ik u, zowel rijkdom als eer, zodat onder de koningen uws gelijke niet zal zijn in al uw dagen.'
1 koningen 3, vers 5 - 13

Salomo krijgt het allemaal. Hij wordt rijker dan Dagobert Duck, hij wordt zo beroemd dat de koningin van Seba uit pure mediageilheid een jaar lang op visite blijft, hij heeft ongeveer duizend vrouwen en bijvrouwen, het koninkrijk Israël is op zijn absolute hoogtepunt en hij schrijft twaalf briljante hoofdstukken in de grootste bestseller aller tijden. (Oh nee, meer, maar goed). Kortom, hij heeft alles waar je (onder andere) als schrijver naar kan verlangen.

Denkt een schrijver dat hij gelezen wil worden? Salomo's teksten worden al drieduizend jaar gelezen en iedereen kent ze (in de Statenvertaling, jawel!):

1 De woorden van den prediker, den zoon van David, den koning te Jeruzalem.
2 Ijdelheid der ijdelheden, zegt de prediker; ijdelheid der ijdelheden, het is al ijdelheid.
3 Wat voordeel heeft de mens van al zijn arbeid, dien hij arbeidt onder de zon?
4 Het ene geslacht gaat, en het andere geslacht komt; maar de aarde staat in der eeuwigheid.
5 Ook rijst de zon op, en de zon gaat onder, en zij hijgt naar haar plaats, waar zij oprees.
6 Zij gaat naar het zuiden, en zij gaat om naar het noorden; de wind gaat steeds omgaande, en de wind keert weder tot zijn omgangen.
7 Al de beken gaan in de zee, nochtans wordt de zee niet vol; naar de plaats, waar de beken heengaan, derwaarts gaande keren zij weder.
8 Al deze dingen worden zo moede, dat het niemand zou kunnen uitspreken; het oog wordt niet verzadigd met zien; en het oor wordt niet vervuld van horen.
9 Hetgeen er geweest is, hetzelve zal er zijn, en hetgeen er gedaan is, hetzelve zal er gedaan worden; zodat er niets nieuws is onder de zon.
Prediker 1

En zovoort, voor meer: klik

En hij eindigt met: 'En overigens, mijn zoon, wees gewaarschuwd: er is geen einde aan het maken van veel boeken en veel doorvorsen is afmatting voor het lichaam.'

Anna, we komen nergens met dat geschrijf van ons. Laat staan met de boel te laten lezen.
Het is zo laat dat is het vroeg is, ik ga slapen.