10 maart 2007
Pannetjes

"Ik kan surrogaat gewoon niet van echt onderscheiden", zegt de hooiman en hij zucht.
Ik kijk hem aan. Hij haalt zijn schouders op.
"Weet jij wel niet hoe duur die koffie kost?", zeg ik.
Ik zal nog eens koffie zetten.
"Vier gulden vijfenzeventig voor een blikje", zegt het meisje. Ze is in een Bert en Ernie kleurboek aan het kleuren.
"Wat weet jij nou van koffie? Jij hebt roosvicee. En daarbij, guldens bestaan helemaal niet meer", zegt de hooiman. Hij drukt een vinger op haar kleurplaat "je gaat buiten de lijntjes. Je doet het veel te haastig."
Het meisje neemt een slok van haar roosvicee en zucht diep bij het uitademen na de slok. Ze kijkt me aan.
"Ik zal nog eens koffie zetten", zeg ik tegen de hooiman.
"De liefde", zegt de hooiman "ik heb het over de liefde."
"En nu al surrogaat? Ik wist überhaubt niet dat jij een pannetje op het vuur had."
"Pannetjes, pannetjes, ik heb altijd pannetjes op het vuur."
Ik ook, denk ik en leun mijn hoofd in mijn handen.
Ik kijk naar het fornuis.
Runderstoof.
Soep.
De fluitketel.
"Een fluitketel is geen pan", zegt het meisje en houdt een viltstift omhoog.
"Wijsneus."
"Ik bedoel gewoon dat ik nooit dingen op waarde weet te schatten. Het lijkt altijd of ik alleen maar een meiske wil als zij mij niet wil. En andersom."
"Dat voel je toch gewoon?", zeg ik "of het klopt?"
"Dat is nou juist het probleem", zegt de hooiman "ik voel dat dus niet. Ik vind alles leuk. En dan kan het twee kanten op. Of ik verlies mijn hart, nee, niet alleen mijn hart, mijn verstand, ik verlies mijn verstand. Dan moet ik haar hebben, snappen, in de tang hebben, maar zodra ik haar in de tang heb, dan maak ik het op en gooi ik het weg. Als een prop papier, in de prullenbak. En dan denk ik er nooit meer aan. Ik wil dat niet meer. Ik wil niet meer al dat gekwets de hele dag."

De hooiman kijkt naar hoe het meisje kleurt.
Het is even stil.

"Hartebreker", zeg ik.
Hij legt een hand op zijn hart en kijkt me aan.
"Ik denk niet dat ik het nog kan", zegt hij zachtjes.
"Die pannetjes komen morgen wel weer", fluister ik terug.
Ik leg mijn hand op zijn hand en met mijn andere reik ik hem een pollepel aan.

13:40


Hi
Ik word blij van jou weblog.
En een fijne zondag,

Groet,

Marlous

Wellicht wordt 't eens tijd voor 'n inductie-kookplaat...

Roosvicee, viltstiften en melancholie... Prachtig.





Naam
Email
Website
Onthouden?
Reactie (HTML is toegestaan):