"Heb je ruzie met d'n Lee?", vraagt Zanne. Het is zaterdag.
Ik schuif even aan, ik ben aan het werk.
"Nee, hoezo?", vraag ik "Ze zit gewoon aan de bar en ik kreeg een kus."
"Nou, omdat ik nog zo tegen je had gezegd dat het tonic-verhaal van haar kwam en je er toch mijn naam er onder hebt gezet."
"Dan heb jij eerder ruzie dan ik," zeg ik, terwijl ik een slok van haar kop koffie neem "ik zeg gewoon dat je liegt."

Ik had natuurlijk logischerwijs alleen het verhaal onthouden en degene die het vertelde. Wie het verder daadwerkelijk meemaakte, gaat meestal meteen de prullenbak-in-mijn-hoofd in.
D'n Lee zit beneden aan de bar met Niek.

"Dus dat tonic-verhaal kwam van jou", zeg ik tussen de tapkranen door.
"Ja! Ik helemaal trots! Dat er een stukje over stond! Staat Zanne d'r onder. Met dank aan Zanne, stond er! Mijn verhaal!"
"Ik stel het morgen meteen even bij."
"Ja."
"Zanne zei al dat je boos was."
"Nee, teleurgesteld."
"Ja."

We lachen.
Het is even stil.

"Onder We are the world stond ook alleen maar jouw naam, Lee", zegt Niek.
"Had jij dat filmpje gevonden, dan?", vraag ik.
"Dat was ik."
"Ooooooh!", zeg ik en ik wijs tussen de tapkranen door naar d'n Lee. Ik knijp mijn ogen tot spleetjes.
"Niet!" roept d'n Lee "Niet! Samen! We hebben het samen gevonden!"
"Neeneeneenee," zegt Niek "ik heb dat filmpje gevonden."
"Samen...", zeg ik tegen d'n Lee en schud minzaam mijn hoofd. Ik maak een paar klikgeluidjes met mijn tong.
"En waar staat mijn naam?", vraagt Niek.
"Nergens", zeg ik.
"Juist", zegt Niek.
"Ik ben totaal verkeerd ingelicht", zeg ik.
"Juist", zegt Niek.
D'n Lee kijkt in haar glas Urquell.
"Ben je boos?", vraagt ze.
"Nee", zeg ik.
"Teleurgesteld", zegt Niek.

(Maar je bent nog steeds mijn lievelings, hoor!)