"Misschien moet je wat meer slapen", zei Joramir, toen ik vertelde dat het leek alsof ik alles met een paar tellen vertraging hoorde.
"Moeheid is zo moeilijk te bevechten", schreef het dronken schip "dat ken jij ook, je noemt het zo vaak."
"Ik heb wat jij hebt!", riep P de DJ door de telefoon "ik ben er helemaal niet bij vandaag!"
"Ik kook morgen wel voor je. Of zal ik sushi halen?", smste Jnnk. ("Jaaaaa! Sushi!", smste ik terug.)
"Zo, zwaar weekend gehad?", zei de bietsende klasgenoot terwijl we rook uitbliezen.
"Jij praat alleen nog maar over slapen", zuchtte de collega met haar hoofd in de koeling.
"Geen wonder dat jij steeds maar schrijft dat je moe bent", zei de journalist aan de bar die hoorde dat ik vroeg op moest.
En Jacco sloeg een paar keer bemoedigend op mijn, op de tapkraan rustende hand nadat ik aan het staren was geweest en zijn zin niet mee had gekregen.
Tja. Dan vind ik toch dat ik niet meer aan kan komen met 'ik heb nog spullen voor rijst met kip'.
Hoewel, da's ook rijst. Haha.
Voorjaars moeheid! Het bestaat echt, door te weinig vitamine D (die je normaal verkrijgt van zonlicht), voel je je meestal rond februari/maart een beetje sloom en moe, misschien even een zonnebankje? Of gewoon een week naar de zon!
of je moet gewoon lang genoeg doorgaan waarmee je bezig bent totdat je dit gaat accepteren als je normale staat van zijn. dat werkt voor mij alleszins.
Ik heet geen Jacco, maar Henk