Het regent weer.
En de hooiman en ik staan met een grote zwarte paraplu langs de weg, het verkeer raast voorbij.
Grote plassen water in de goot aan onze voeten.
Zei ik al dat het verkeer raast?
Het verkeer raast.
We staan daar al een tijdje.
Een uur, en we zijn nat tot op ons ondergoed.

We zaten met een kop koffie op de verwarming voor het raam.
"Mijn leven is nutteloos", zei de hooiman.
"Je was toch verliefd?", vroeg ik.
"Ach ja", zei de hooiman "heb je ook bier?"
"Jij houdt niet van bier."
"Nee."
"Het is pas net middag."
"Ja."
"Verliefd zijn is nutteloos", zei de hooiman.
"Ja", zei ik "er is wel meer nutteloos."
"Ik kreeg drie kussen toen ik haar gister zag."
"Tegenwoordig weet ik ook niet meer hoeveel kussen ik iemand moet geven. Drie of één."
"Op mijn wang."
"Gewone?"
"Ja, gewone."
"Oh."
"Ja."
Buiten stond een mevrouw in een mantelpakje op het stoplicht te wachten en een vrachtwagen sproeide een laag water over haar heen. Met haar handen wreef ze het water uit haar ogen. Het mocht niet baten, haar kleren bleven nat. Het stoplicht sprong op groen.
"Dat is nogal vervelend als je nog naar een sollicitatiegesprek moet", zei ik.
"Ja", zei de hooiman.
We waren even stil.
"Ik heb geen sollicitatie", zei de hooiman.
"Ik ook niet", zei ik.

Met een paraplu staan we langs de weg voor mijn huis.
"Zeg! Gaan jullie nog wat nuttigs doen?", roept het meisje vanuit de deuropening. Ze heeft de kraag van haar trui naar haar kin getrokken.
"Nee!", roepen wij.
Ik draag mijn rubberen laarzen en de hooiman heeft zijn werkschoenen met stalen neuzen aan, dat wel. Natte voeten een uur gaat wel erg ver. Buiten dat vonden we het verstandig om zoveel mogelijk wol aan te trekken. De hooiman heeft een wollen pull-over en een wollen borstrok. Ik vond nog een oude pantalon op zolder en die heeft hij dan ook maar aan gedaan. Ik draag een groene wollen jurk, een maillot en ik heb een muts op.
Als er even geen verkeer rijdt horen we de regen op de paraplu tikken.
"Het jeukt", zegt de hooiman.
"Nogal", wil ik zeggen, maar lijn 8 naar Weurt sproeit een fontein recht in mijn knijter.
"Ik voel me klote!", roept de hooiman.
"Ik ook", roep ik terug, "en het is zó niet nodig!"

"Hoei!", roepen we bij de volgende vlaag.
Het nut der dingen kan wat ons betreft de klere krijgen.
De vreselijk natte klere.