De broodbakmachine klinkt alsof er een Duitse locomotief voorbij komt. Ik zit aan de keukentafel en Marit is bezig met kaarsjes op tafel zetten, soep koken, sla maken en (zoals gezegd) broodbakken.

"Hoef ik echt niks te doen?"
"Neehee. Je kunt niks doen, ik hoef alleen maar brood te bakken, soep te koken en sla te maken. Wil je olijf-tomaat of Twents donkervolkoren?"
"Maakt niks."
"Twents donkervolkoren, dan. Is goed?"
"Is prima."

We waren allebei pas rond vier opgestaan, merkten we toen we met elkaar de telefoon hingen. En zo besloten we een goed oudejaars ontbijt tot ons te nemen, zo rond half zes. Een koffie-verkeerd, een kaneellikeur, een groot glas water en een peuk.
Wij zijn namelijk meisjes.

Op de fiets naar de kroeg hadden we het over het feestje in de Plu en over het jaar.
Dat het een slecht jaar was.
Maar een nuttig jaar.
En ineens grepen we elkaars hand, zo daar in de Burchtstraat.
Een bus scheurde voorbij.
"Ik ben zo blij dat ik nieuwjaar met jou vier!"
"Ja! Ik ook met jou!"
"Ja!"
Breed glimlachend (en glimlachen, dat kunnen we, Marit en ik) fietsten we hand in hand verder.
Op naar ons ontbijt.

Zometeen komt Fleurtje nog en dan is het feest compleet.
Op de bank met bubbels en een wijvenfilm.
En daarna de stad in.
Het zal mij benieuwen!