"Doe jij dat ook, dat als je niet kan slapen dat je dan verhalen gaat verzinnen?"
"Ja, natuurlijk."
"Zou iedereen dat doen?"
"Nee, dat denk ik niet."
"Soms wordt het bij mij heel erg. Zo heb ik vannacht op mijn sterfbed al een hele stoet huilende mensen aan mijn bed gehad."
"Ik speel altijd in een film."

Ik hing met P de DJ aan de telefoon en het was bijna vijf uur. P de DJ is de enige persoon waarvan ik weet dat hij rond die tijd meestal in de auto zit. We moeten dan altijd veel lachen. Ik zo onder de dekens en hij zo op de snelweg.

"Nou ja, ik heb ook al een boek uitgebracht."
"En lijstjes, ik maak lijstjes."
"Ik hou van lijstjes."
"Is heel High Fidelity"
"Ik hou van High Fidelity."
"Dan maak ik een top 5 van nog levende mensen waar ik een half uur mee mag praten. En dan maak ik die top 5 en dan ga ik daarna de gesprekken bedenken."
"Wie dan?"
"Ach, wie had ik laatst nou? Michael Jackson, ik wil wel eens weten of er dan in dat half uur iets van menselijkheid doorschemert. En Sacha Baron Cohen. Stuart Murdoch."
"Paul Auster! En Alan Ball. Of David Chase. Madonna! Die is er altijd al geweest."
"Jim Carrey. Maxima."
"De koningin."
"Of Bush. Bono. Maar dat is afgezaagd."
"Ja. Ik heb vannacht al bedacht aan wie ik mijn boek ga opdragen en wie ik bedank."
"Voor Paul."
"Nee, voor de broers."
"En Paul."
"Nee, niet voor Paul."
"Nou ja, zeg."
"Als ik daar aan ga beginnen."
"Je kunt me toch wel bedanken?"
"Jij hebt mij toch ook niet bedankt op jouw cd?"
"Dus je gaat me alleen niet bedanken omdat ik jou ook niet heb bedankt op mijn cd?"
"Nee, maar.. Ik bedoel..."
"Pah! Belachelijk!"
"Misschien schrijf ik je er wel in."
"High Fidelity."
"Met rijtjes."
"Ja. Nou kom, dan maken we nog één top 5 en dan gaan we slapen."
"Ja, nog één rijtje dan."