"Doet het pijn?"
"Ach, nou ja, het gaat wel."
"Niet dat bedoel dat het moet, maar ik vroeg het me af."
"Nog steeds wel, maar dat ligt meer aan mij."
De twee dames zitten aan de bar en ze drinken rosé. Niet echt het drankje dat je drinkt, zo voor kerst, maar sommige dames die doen dat. Zo voor kerst.
Ik haat kerst niet.
Ik lig gewoon twee dagen bij mijn ouders in bad en dat is prima.
Prima, zeg ik u.
"Hoezo, meer aan jou?".
"Ik voel me altijd zo rond deze tijd".
"Gewoon zo?"
"Nou, gewoon kut. Het is dat gat onder je borstbeen. Dat ligt niet aan hem".
"Nee, daar ligt het nooit aan".
Mijn broers die komen. De ene neemt zijn vrouw mee en de andere zijn man. En met zijn man nog een koppel. Het wordt gezellig. Dit wordt gezellig en als het niet gezellig dan neem ik gewoon een bad.
Ik rook maar weer wat.
Ik doe alsof ik er niet ben.
Ach, ze praten toch gewoon door.
"Nee, het ligt nooit aan hem. Het ligt aan mij".
"Ik ben zo blij, dat ik niet langs allemaal van die schoonouders hoef".
"Nee, we boffen maar".
Ze lachen.
Ja, ze boffen.
Ja, ik bof.
Ik heb het goed.
Heeft u het goed?
Ja?
We hebben het goed.
Het komt allemaal goed.
En 2007 wordt ons jaar,
Het wordt allemaal ons jaar.
We gaan het maken.







Zekers!
Ik vond 2006 toch ook wel mijn jaar. En 2007 wordt dat ook. Op een geheel andere manier weer waarschijnlijk. Spannend hoor!