"Bent u zich bewust van het feit dat uw wenkbrauwen in elkaar doorlopen?"
"Ik snap niet dat u nog lacht."
"Ik ben wakker."
"Mevrouw, waarom? Waarom? Waarom die broek en dan recht voor mij in de trein zitten?"
"Ik zei toch geen cacao? Zei ik geen cacao? Ik dacht geen cacao."
"Mag ik op je bank? En dan af en toe een aai?"
"Ik ben wakker."
"Ende het voedschsaemeontbijt: vermenge de ibuporfen en de renniesch met den melck in den kom."
"Ik ben wakker."
"Ik ben wakker."

En zo net scheen het zonlicht door de plotse regenbui.
Zo mooi dat ik niet onder het afdakje ging.
Ik ben wakker.
Ik ben wakker.