Ik had het al eens vaker over Eva.
Als Eva voorleest is iedereen stil.

Ze vertelde over van dat ze op zich ergens dan nu ineens terwijl iedereen er een heeft toch ook maar een weblog had genomen. Vanmiddag tijdens een koffie-tik, tijdens een middag vol regen, tijdens haar eerste sigaret na twee dagen gestopt.

"Ik schrijf wel een stukje over je!", riep ik.
"Ach", zei Eva.
"Gewoon een stukje", zei ik.
"Ach nee", zei Eva "ik weet vaak niet wat of hoe ik schrijven moet. Het is eng dat iedereen het zomaar kan lezen."
"Je schrijft zo fijn", zei ik.
"Ach nee", zei Eva.

Ach jawel.