ANNA
Ik ben alleen.
Ik ben ondankbaar.
Ik ben alleen.
Ik ben ondankbaar.

MAARTEN
Je bent alleen.

ANNA
Ach, het gaat.

MAARTEN
Alleen.
Zo.
Mevrouw is alleen.
Jij bent alleen ondankbaar.
Gewoon ondankbaar.

ANNA
Alleen maar ondankbaar?
Alleen maar?
Maar.

MAARTEN
En altijd dat gemaar.

ANNA
Maarten.

MAARTEN
En altijd dat gemaarten.

ANNA
Ik zeg alleen maar.
Vind jij mij ondankbaar?

MAARTEN
Alleen maar.
Maarten.
Maarten.
Maarten de hele dag.
Ja, je bent ondankbaar.

ANNA
En jij zegt mij dat dat niet mag?

MAARTEN
Ik zeg helemaal niks.
Ik zeg alleen maar.

ANNA
Alleen maar.
Alleen maar.
Jij zegt dat ik ondankbaar ben.

MAARTEN
Jij!

ANNA
Ja, ik, ja.

MAARTEN
Nee, jij zei het zelf.
Van dat ondankbaar.
En ik ben alleen.

ANNA
Jij?

MAARTEN
Nee, jij!

ANNA
Nee, jij alleen.
Ben jij?
Alleen?

MAARTEN
Nee.
Nee.

ANNA
Nee?

MAARTEN
Ik heb jou.

ANNA
Auw.

MAARTEN
Ja.
Nee.
Niet alleen.
Ik heb jou.

ANNA
Mij.

MAARTEN
Ja, jij.

ANNA
Jij mij?
Helemaal niet.

MAARTEN
Niet helemaal.

ANNA
Nee, helemaal niet.

MAARTEN
Helemaal niet.
Niks ervan.
Jij hebt mij toch ook?

ANNA
Ik hoef niet wat maar gewoon naar me gegooid wordt.

MAARTEN
Ik gooi helemaal niks gewoon.
Jij bent gewoon ondankbaar.

ANNA
Jij!

MAARTEN
Ik kan niet ondankbaar zijn want ik heb niks.

ANNA
Nee, jij.
Jij zegt het.
Jij zegt het net.

MAARTEN
Nee nee nee.
Ik zei alleen maar.

ANNA
Jij zegt net dat ik ondankbaar ben.

MAARTEN
Ja net.
Maar daarvoor.
Ik zeg.
Nee jij!
Daarvoor zei jij.

ANNA
Jij noemt mij ondankbaar.
Jij gooit jezelf op me en dan noem je mij ondankbaar.
Dat is gewoon.
Dat is gewoon ondankbaar.

MAARTEN
Jij gaat te ver.

ANNA
Ja, jij.

MAARTEN
Ik zei.
Jij gaat te ver.

ANNA
Ja, jij, ja.

MAARTEN
Ik ga.

ANNA
Ik.

MAARTEN
Ik ga.

ANNA
Maar.

MAARTEN
Niks te maren.

ANNA
Maarten.

MAARTEN
Niks te Maarten.
Ik ga.
Ik ga gewoon.

ANNA
Maar.
Maarten.
Ik ben alleen maar.
Ik ben ondankbaar.
Ik ben alleen.
Ik ben ondankbaar.
Ik ben alleen.
Ik ben alleen.
Ik ben alleen.