Mensen schijnen zich snel thuis te voelen in mijn kamer. Het uitzicht is inderdaad prachtig, zeker nu het beroemde en beruchte Kronenburgerpark zijn herfstkleuren laat zien. Mensen voelen zich snel thuis in mijn kamer. Ik schijn altijd zo'n "gezellige rommel" te hebben, bij mij "is die troep nooit storend". Ik heb gewoon "veel spullen", zei een vriendin gister. Veel spullen? "Ja gewoon, veel kleine..tja..zooi. Maar dat is juist gezellig."
Hoewel ik dit op een vreemde manier waarschijnlijk zou moeten opvatten als een soort compliment, werd ik ineens overspoeld door een enorme drang alles weg te smijten. Alle waxinelichthoudertjes en vazen richting het o zo prachtige park te gooien. Het smoezelige, door een vorige bewoner achtergelaten tapijt van de vloer te rukken en het te vervangen door zo'n mooie witte houten vloer, mijn rommelige hoekbank vervangen door een leren Hamra, Mjuk Donkerbruin. De restanten van het slagroomsoesjesgevecht van vorige week laten wegpoetsen door een glazenwasser en alles wat er los rondslingert, op te bergen in van die mooie opbergseries. Opbergseries zijn helaas nooit aan mij besteed geweest. Ik heb het geprobeerd, echt waar. Vreemd genoeg raak ik altijd alles kwijt zodra er een opbergserie in het spel is.
Ik kijk nog eens rond en voel de drang mijn kamer om te toveren in een D'n Lea Ikea paradijs weer langzaam wegebben en voel me ineens geweldig bij het idee dat mensen zich thuisvoelen in mijn kamer. Ik voel me er eigenlijk ook wel thuis. Met al mijn zooi. Mijn slagroompatroon op het raam kleurt uitstekend bij mijn witte gordijnen. Ik heb de allermooiste, gezelligste zooi ter wereld.
door D'n Lee
Als je tevreden bent is het altijd goed. Ik kan ook echt niks weggooien; presse papiers van een bedrijf wat al lang niet meer bestaat. Oude kranten, boeken, vakantiefrut, gewone frut.
Ineens heb ik er dan genoeg van en dan in een keer alles wel uit het zicht. Daarna weer alles kwijt, natuurlijk:-(
Mensen hebben dat bij ook vaak. Maar ben nu op zo'n punt aangekomen dat ik me er zelf aan stoor, al die dingen die eigenlijk geen plek hebben en dus rondslingeren. Ik ben aan het opruimen geslagen!
Oh ja, het wordt weer eens tijd het Kronenburgpark te bezoeken!
één troost: het Kronenburgerpark blijft tenminste netjes!
Lea Ikea, had ik je bijna een herfstdepressie-opruim-tik aangepraat..? Maar seriously: jij hebt mooizooi. En er kan nog best een waxinelichthouder/vaas/schaaltje/kandelaartje/fruitschaal/spiegel/tromso/billy/michael/stefan of iets dergelijks bij..zolang je maar koffie hebt kom ik je wel opzoeken hoor!
sja, wat is dat toch met de herfst dat mensen - net als in de lente - willen gaan Opruimen? Het voordeel van de herfst is dat het idd heel snel weer omslaat in een soort 'zo is mijn winterslaapnest eigenlijk best warm en gezellig'. En, Lee, in opgedroogde slagroom komt uiteindelijk een prachtig craquelé.