"Jij was toch op vakantie?"
Vroeg Meneer Walski vandaag aan de bar.
Jazeker, ik was.

In plaats van drie boeken las ik er een half. Maar verder zijn alle doelen bereikt.
Zo Zen als een boeddhistisch schaap stond ik vandaag achter de bar.

Het was in Mars 's nachts zo stil en donker dat ik er slecht van sliep.
(Trouwens een andere Mars dan ik eerder linkte. De juiste, Mars-bij-Limoge, bestaat slechts uit twee huizen en een paar schuren.)
Ach, wat ben ik voor een meisje uut 't dörp toch stads geworden na tien jaar Nijmegen.
Wat an sich al een dorp is.
Gelukkig bood een radio met lampje uitkomst en maakten de vele middagdutjes een hoop goed. Alsmede het heule fijne gezelschap, de wodka-tonics, de wandelingen, de kaasjes, de wijn en het walnoten zoeken ("Jan! Het lijkt wel Pasen!"). Daarbij heb ik de afgelopen week meer gegeten dan het laatste half jaar bij elkaar.

En jajajajajajajajajajaaaaaaaaaaa.
Ik was wel erg nieuwsgierig naar wat os Lee allemaal zou uitspoken.
Maar het viel allengs niet tegen.
Ik ben haar nu via slinkse wijzen aan het pushen om op haar website ook maar eens een dagboekje bij te gaan houden.
Ben als een kind zo blij.
Niet alleen om het fijne geschrijf, maar ook om het feit dat zij er nu óók achter is gekomen dat statistieken checken verslavend is.
HA!

Alles fijn en alles voldaan.
Ben blij weer terug te zijn.
Heb jullie stiekum ook heus best heus wel op zich een bietje zeg maar gemist.