Ik doe zo m'n best om overal de structuur in terug te vinden.
Daar kan ik uren per dag mee bezig zijn. Lijntjes trekken tussen dingen die waren en dingen die zijn. Als het toen zo ging, dan moet het nu toch ook zo?
En dat gaat het nooit.
Ik hoop steeds dat ik de formule kraak en dat ik dan alles snap.
De liefde.
Mijn leven.
De toekomst.
Hoe kan ik in 's hemelsnaam weten of ik iets goed doe?
Dat ik op de goede weg zit?
Dat ik niet voor niets ergens energie in steek?
Waarom lijkt dat de laatste jaren zo belangrijk? Iets terug krijgen voor je energie?
Ten tijde van mijn vorige studie kon ik nog esotherisch tegen iemand preken van "je moet alleen ergens energie insteken omdat je het leuk vindt. Het gaat óók om het proces."
Bah, vandaag sla ik mensen die dat vol overtuiging zeggen het liefst op 't heufd.
Kwezels.
Dus!
Iemand!
Leg me eens in Jip en Janneke-taal uit:
Hoe, ik vraag u, hoe komt het allemaal goed?!
Nou...G'wooon..
't zal hier wel ergens tussen staan...
Misschien is het allemaal wel goed. En is het een kwestie van het (h)erkennen..
Als ik zo prachtig kon tobben, zou ik op de goede weg zitten.
het komt nooit goed. de kunst is om dat wat komt 'goed'te vinden...
Jip en Janneke zijn buiten aan het spelen. Het heeft geregend en er liggen grote plassen op de weg. Ineens glijdt Janneke uit en ligt ze met haar neus in de plas; helemaal onder de modder. Ze staat op en loopt met Jip naar huis. Haren kleren gaan in de was, zij onder de douche en een half uur later is ze weer helemaal schoon. En drinkt ze een kopje thee.
(Herhaal dit elke dag; zo eenvoudig is het)
Volg uw hart zuster. En doe soms een niks.
Alles komt goed...stoppen met willen weten hoe, laten gebeuren...
@D'n broor: het hart is onnavolgbaar want de weg kwijt. Wist het hart het, dan wist ik hoe!