"Goh, een weblog...Kan ik, mag ik..mag ik dan alles schrijven wat ik wil? G'woon?" Ik keek het meisje dat op dinsdag het bier schenkt verwachtingsvol aan. "Alles wat je maar wil, lief," antwoordde het meisje en ze legde een warme hand op mijn schouder. HOEZEEEE!

Gister kwam ik tot de conclusie dat meisjes over het algemeen ALTIJD over kleding kunnen praten. Of over Ikea, de ouderwetse bolognese chips van Smiths of Matthijs van Nieuwkerk.
Dansend in de Cul de Sac raakte ik aan de praat met de gitariste van de band van een vriend van een vriendin. Je kent dat wel. Iedereen is in gesprek, behalve jij en iemand die je eigenlijk niet kent maar die er net zo hopeloos bij staat als jij. Blikken kruisen elkaar en ja hoor...Je moet wel! Ze had ook krullen, net als ik. Ze wees naar de man met een veel te grote kuif, die achter mij stond. Ik vertrouwde hem niet, had met de kuif te maken. Een kuif mag niet meer, nooit gemogen ook trouwens.

Gitariste: "Die man is wel vervelend, net stond ie tegen mij aan te dansen."
D'n Lee: "Ja hij zal wel iets hebben met krullen."
Gitariste: "Ja dat zal het zijn."

Stilte

Ik glimlachte wat, stak een sigaret op en probeerde met alle macht de laatste druppels uit mijn flesje Jupiler te zuigen. Ik keek om me heen. Onze blikken kruisten weer en ik meende in haar ogen enige teleurstelling te lezen, of een zekere angst voor gebrek aan gespreksstof misschien.

Gitariste: "Goh wat een leuke laarzen heb je..."
D'n Lee: "Dank je, van Marktplaats."
Gitariste: "Jeej, wat fijn."
D'n Lee: "Tsja, buiten dat kwam ik er net achter dat alles wat ik aan heb, ooit toebehoord heeft aan het grote winkelmekka dat H&M heet. Waar zouden we toch zijn zonder? Hoe zouden we zijn zonder? Naakt? In dierenvellen? Of toch van top tot teen in Burburry?
Gitariste: "Ja ik ken het. Ik heb toevallig vanmiddag nog een nieuwe lading kleren in geslagen voor de winter."

Stilte

D'n Lee: "Truien?"
Gitariste: "Nee, een paar shirtjes en een jurkje. Die zwarte met die band om de heupen."
D'n Lee: "Oh leuk! Die heb ik ook."
Gitariste: " Dit truitje is nog van mijn moeder geweest, maar het hesje is wel van mij. Grappig dat je, als je iemand niet kent, het toch altijd over winkelen kunt hebben.."

Stilte. Een lange stilte. Ik begon me een beetje ongemakkelijk te voelen. Mijn winkelverhalen waren eigenlijk een beetje op.

D'n Lee: "We kunnen het best over iets anders hebben."

We keken nog wat om ons heen.

D'n Lee: "Gitaren?"
Gitariste: "Ja daar speel je op, niet echt interressant."

Stilte

D'n Lee: "Plectrums dan. Of plectra. Wat zou het meervoud zijn? Afijn, ik heb een roze."
Gitariste: "Oh, die zijn te dun. Ik heb een grijze."
D'n Lee: "Jaja..hmm..Biertje?"
De gitariste keek me aan, glimlachte en sloeg een zucht van opluchting en prevelde: "Ja....Lekker."
Wij begrepen elkaar.

door D'n Lee