Het meisje dat op dinsdag het bier schenkt doet een marathon.
Rennen van werk, naar de academie, naar werk, naar zijprojecten, naar toch-maar-uit (en dan na een uur alweer bijna omvallen en zeggen: "Ik word een oud wijf", waarop stem in achterhoofd zegt: "Misschien gewoon verstandig", waarop mijn vrienden zeggen: "Nee! G'woon saai!"), naar de wekker die dan na het uitgaan op de tafel ligt zodat ik uit bed moet, naar de broodrooster en de koffiepot, naar de douche, naar de gedachte: "Hmmm, dan wel saai, maar ik heb eens een keer geen kater", naar de academie, naar werk, naar bed.
Naar bed.
Naar bed.
En ik ben pas weer een week bezig!
Pah!

Maar er is één nummer dat me op de been houdt.
Ik had een ceedeetje gekregen van Lieve-eva.
"Hoe vond je het?", vroeg ze.
"Ik ben niet verder gekomen dan liedje 1."

En dat is (hoe treffend) the Greatest van Cat Power. Han is fen!