"Zo Nas, aan de sla?"
"Gezond."
"Ja, heel. Heel goed, Nas, sla."
"Zilveruien! Toe maar. Is het feest?"
"Feest met geen dressing?"
"Zit er niet bij, bij de Super de Boer. Schijnt."

We zitten met z'n vieren op de trapjes van het standbeeld voor school boterhammen te smeren. Koffie te drinken. Het is pauze, we zitten in de zon en we hebben het fijn.
Het gesprek is op Hamlet uitgekomen. Over vertalingen en op welke manier het al allemaal vertaald is naar het Nederlands.

"Zijn of niet zijn, dat is de kwestie."
"Bestaan of niet bestaan, aanschouw hier de vraag, zei Bart Slegers als Hamlet in '93-'94", zeg ik. Soms ben ik een beetje een blaaskaak.
"Ach Han. Jij ook altijd."
Ik roer in mijn koffie.
Eva heeft de hele tijd nog niks gezegd. Ze rolt met rijstevloei een sigaret, steekt 'm aan en spuugt een beetje sjag tussen haar tanden uit. Eva is Vlaams.
"'t Is of 't is nie. En dah is't."
Het is even stil.
"Da's van Jan Decorte"
Het is weer even stil.
Dan wijst Maja naar de sla.
Nasja's sla.
"Azijn of geen azijn. Dát is de vraag."