My oh my, sommige dingen zijn te mooi om te laten liggen.
De Rails spelde dat op het NK Let's eat frikandellen te Heukelum de hoofdprijs werd gewonnen door Marco Sterk. Hij at 17 frikandellen in een uur. En sleepte daarmee een vergulde frikandel op een voetje, een pot mayonaise en een pak frituurvet in de wacht.

Ik had het stukje uitgescheurd, toen ik ineens Johnny Logans What's another year voorbij hoorde komen. Een korte scène was gauw een feit.
Het ligt allemaal gewoon op straat.

Mocht u zich vervelen: Lees meer!

Marco zit aan tafel. Voor hem een bord, een mes en een vork.

MARCO
Ik ben niet niks.
Ik ben niet niks.
Ik ben niet niks.
Ik ben heel gewoon gebleven.

Johnny Logan start met What's another year?
Marco zingt mee.
Moeder komt binnen met een karretje waar schalen met eten op staan.
Ze stalt het eten voor Marco uit.
Marco begint te eten, terwijl hij doorzingt met volle mond.
Als het nummer afgelopen is, stopt hij met eten.

MOEDER
We zijn allemaal vol van hem.

MARCO
Ik ben heel gewoon gebleven.
Dat is niet niks.
Per saldo kan ik eigenlijk niks.
Iedereen kan wat ik kan, dat strepen we gewoon bij elkaar weg.
Per saldo kan ik eigenlijk niks.
Ik krabbel wel eens een handtekening.
Maar per saldo kan ik niks.

MOEDER
Marco is altijd een goeie eter geweest.
Marco is er heel goed mee omgegaan toen papa overleed.
Dat is niet niks.

MARCO
Toen papa overleed ben ik daar heel goed mee omgegaan.

MOEDER
Hij dacht...

MARCO
Ik dacht...

MOEDER
Alles is relatief.

MARCO
Ik dacht...

MOEDER
Marco is een denker.

MARCO
Ik moet mijn buikgevoel volgen.

MOEDER
Marco is een dromer.

MARCO
Frikandellen.

MOEDER
Marco dacht aan frikandellen.

MARCO
Ik dacht aan frikandellen.
Ik ben daar heel positief tegenover blijven staan.

MOEDER
Soms heeft hij het nog wel eens moeilijk.

MARCO
Soms wel.
Dan denk ik wel eens van: Ik heb er mijn buik van vol.

MOEDER
Dan denkt hij wel eens van: Ik ga bij de pakken neer zitten.

MARCO
Dan denk ik wel eens van: Beu ben ik het.

MOEDER
Maar dan denkt hij toch altijd van: Ik krabbel er weer bovenop.
Ik vind dat top.

MARCO
Krabbelen.
Ik kan dat goed.
Ik dacht...

MOEDER
Ik was er altijd bij.

MARCO
Dan zit ik daar en dan komt er zo'n jungske met sterretjes in zijn ogen....

MOEDER
Ik moet dan wel eens slikken.
Dat Marco die sterretjes niet meer heeft.
Dan moet ik gewoon slikken.
Ik ben ook maar een mens.
Marco hoeft niet alles alleen te doen.
Qua slikken.

MARCO
Dan denk ik...

MOEDER
Marco is een denker.

MARCO
Ik denk dan...

MOEDER
Hij is gewoon gebleven.
Dan zie ik hem daar zo zitten.
Zijn droom uitvoeren.
Het was gewoon mijn taak als moeder.
Mijn taak als mens.

MARCO
Ik denk dan...

MOEDER
Dan weet je toch weer waar je het allemaal voor doet.

MARCO
Ja.

MOEDER
Dan weet ik waar ik het voor doe.
Marco is er heel goed mee omgegaan toen papa overleed.
Hij dacht: ik huil niet, ik eet.

MARCO
Soms twijfel ik.

MOEDER
Jij weet heel goed waar je het voor deed.

MARCO
Ik voel me soms zo verdomde leeg.

MOEDER
Het was gewoon mijn taak als moeder.

MARCO
Zo verdomde leeg. Dat ik denk van: er kan niks meer bij.

MOEDER
Marco is er heel goed mee omgegaan toen papa overleed.

MARCO
Ja.

MOEDER
Dan krabbelt hij er gewoon weer bovenop.
En krabbelt hij zijn handtekening in het boekje van een jungske met sterretjes in zijn ogen.

MARCO
Dan weet ik toch weer waar ik het allemaal voor doe.

MOEDER
Ja.

MARCO
Ja.

MOEDER
Je bent er heel goed mee omgegaan.

MARCO
Het is even slikken.

MOEDER
We hebben het gered.

MARCO
Ik ben moe.

MOEDER
Ik breng je naar bed.