We kwamen er per toeval achter, toen ik nog maar net een kamer in het huis met het fijne stoepje betrokken had.
Ik kan niets met mate. Ik ben niet het meisje dat een handje chips kan pakken. Niet het meisje dat na haar lievelingstelevisie-programma de tv uit zet. "Ik drink er ééntje!" roep ik, wanneer ik de kroeg binnenwandel. En eentjes drink ik er altijd meer. Tot ik overschakel op "De laatste dan!" En dat zijn er ook meestal meerdere. Ook heb ik er lol in om te pogen binnen een avond een liter ijs naar binnen te werken. "Echt geloof me, als je je down voelt. Een liter ijs eten, je voelt geheid níks meer."
De televiezie is, zoals genoemd, een van mijn lievelingshersen-leegzuigers. Al jaren. Dan zit ik vast aan de bank, mijn hand verkleefd met de zapper. Ik raak in paniek als ik de afstandsbediening kwijt ben, terwijl het toestel binnen een armlengte staat.
Ik vind dat ik nuttigere dingen doen moet.
- Sanne terugmailen
- Opzetje PepeynProject schrijven
- Teksten van Alex verder vertalen
- In m'n Harold Pinterbundel beginnen
- M'n Oscar van Woenselbundel uitlezen
- Onderbuikblues van Handke uitlezen
- Vertraagd Effect uitlezen
- M'n Yvette en Odiel-eenakter uitwerken
- Beginnen met De hooiman was ooit uitbener
Ondertussen heb ik geenszins ook maar ene fuk aan het bovenstaande gewijd, maar ben ik heulemaal op de hoogte van Oprahs Debt Diet (wat een verwende, verwende, verwende wijven!), heb ik al verschillende afleveringen van the Villa (oh, the horror) dubbel gezien en zou ik niet kunnen kiezen tussen de presentatoren van Flog It, Cash in the Attic en Bargain Hunt omdat ik echt evenveel van ze houd.
Ik heb truukjes om mezelf te beschermen. Niet naar de kroeg gaan, geen chips kopen, geen ijs kopen.
En toen ik net een kamer betrok in het huis met het fijne stoepje was ik fan van de kelder. Daar sleepte ik de televisie heen. Soms wel twee keer per week.
Tot die ene dag.
Dat mijn tv en ik tegen huisgenote opbotsten die óók met een televisie in haar armen richting kelder liep.
U begrijpt, het leven is sinds niet meer hetzelfde.
Gisteren gaf ik haar de dingen die ze mee moet nemen op vakantie:
- Een pak Oreo's dat ik niet van mezelf op mag eten
- De stekker van mijn tvkabel (het vrouwtje)
Als ik nu televisie wil kijken moet ik eerst naar de winkel.
Ik ben helende en huisgenote is een held.
Vannacht heb ik 23 pagina's in mijn dummie geschreven.







Psst...je kan het stekkertje van de videorecorder nog gebruiken. :)
Há! Had ik al aan gedacht. Maar die zit vast aan de kabel en als ik die kabel dan wil gebruiken zal ik mijn hele tv-zut naar een andere hoek van de kamer moeten slepen.
TV is stom. 10 Nederlandse zenders en alleen zomergasten wel de moeite, toch?
Geen nood...
Oreo's moet je ook niet weggeven......
'Patience' is my middle name.
I hate my middel name.