Gisteren niet zulks een goeie bui, nee.
Was ook wel te lezen.
Gemopper over adders en gezoem.
Bah bah.

"Ik ben een hoopje ellende," smste ik naar de P de DJ.
En Jnnk nam me mee op een tripje naar de Lidl.
In haar metallic kwam ze voorgereden. The Magic Numbers schalde door de opengedraaide raampjes.
"Sorry!"schreeuwde ik, "als ik een beetje sip doe!"
"Geen sorry! Niks te sorry!" riep Jnnk over de muziek heen.
"Sorry!" riep ik weer.
"Heu!" riep Jnnk.

En op de terugweg kwamen the Shins nog voorbij en galmden we Kissing the lipless door de straten van de minder frisse buurten van 't Nijmeegse.

"Hanneke, kom maar verder, hoor."
P de DJ wenkte vanaf de balie van de Platenboer
"Het lijkt wel of ik bij de dokter kom."
"Juist. Ik heb het goeie medicijn voor jouw probleem."
Een koptelefoon werd op mijn hoofd gepland.

En bij liedje zeven was ik al een beetje aan het huilen.

Ik denk niet dat ik zoiets al eens hoorde.

Met mijn Lidl-sap in een oranje beker draai ik rondjes door de kamer.
Dalen, pieken.
Ik ben gezegend.