Een combinatie van factoren maakte me wakker vanochtend.
Allereerst was het me afvragen hoe ik in bed was gekomen.
Hmmm.
Toen het me herinneren van de rode wijn, de rode wijn, de witte wijn, de cuarenta y tres, de cuarenta y tres, de cuarenta y tres, de cuarenta y tres..
Ai.
Wat de likeur betreft heb ik het trouwens over glazen. Qua wijn helaas over flessen...
Oei.
En een rammelende maag!
Zo!
"Hoe laat is het eigenlijk?"
Oh.
"Half zeven."
Hmmm.
Maar bovenal werd ik wakker van mijn eigenste adem.
En ik kan u verzekeren, dat was niet vanwege de roozen.

Ik drink nooit meer.

Volgens mij ben ik nog steeds een beetje zat.