Ik moet naar bed ik moet naar bed ik moet naar bed.

Zegt u het dan!
Zegge.
Zegge, zegge, zegge.
Zeg het dan: "Han, hup, te bedde. Als in nu."
Zegge, mensen, zegge.
"Niet zo dat geklik met die muis, meisje, en dat sigaretten gerook in het schrale licht van het beeldscherm.
Note to self: morgen peertjes kopen.
Als in: dat oogt zo sneu, zo voor dat scherm. Want had allang in bed gemoeten met een goed boek of misschien nog beter gewoon de ogen toe."
Nou.
Ik hoor niks, hoor.
Ik hooooor niks.
Niks.
Want wie zal het zeggen?
Als u het al niet zegt.