Hoe kan het toch dat ik tegenwoordig vaak al voor de kippen van stok ben?
Wat is mijn leven het laatste half jaar toch veranderd... Van een alleen maar bier schenkend meisje, naar een studente met een bijbaantje dat dan toevallig bier schenken is. Een stap vooruit? Of een vlucht uit het echte leven?

De jongen naast me in de trein had een kussentje bij zich om op te zitten. Gedachte één was een elleboogstoot in zijn gezicht. De tweede een inwendige gniffel.

Binnen het eerste uur van wakker zijn vandaag, in het vroege ochtendlicht, me on-Meisjes verwonderd over alle slapende dieren in de wei (want ik ben normaal zo cynisch, dat de rozen er wel eens slap van slap gaan hangen). Schapen, lammetjes, eenden, ganzen, zwanen en zelfs een reiger.
Alleen de koeien waren driftig het gras aan het maaien.