Raak deze dagen nogal snel teneer geslagen.
Zelfs een blik in de plee stelt me teleur in de grootte van de drol.
"Is dit alles?" dacht ik.
Had ik zoveel aandrang, krijg ik zo weinig te zien.

En u?
Heeft u last van vergane glorix?
Pullt u wel eens een Gerrit Komrij?

1 februari 2006

'Ik denk de hele dag aan hem. Het kost zoveel energie mezelf rustig te houden. Ik weet niet waar het begint. Waar het vandaan komt. Gewoon een bliksem afleider? Een afleidingsmanouvre van mijn brein omdat ik alleen ben? De blijdschap om een gemiste oproep wordt alleen ingelost als hij het geweest blijkt te zijn. En als dat niet is smijt ik met de telefoon.
"Sterf!" galmt het inwendig.
I've been here before.
En dit gaat over.
Hoe nutteloos is de wanhoop?
Want zelfs wanhoop gaat ooit over.
En iedere keer als ik me afvraag hoe lang dan nog, lijkt het langer te duren.
Ik vraag het me vaak af.
Hoe lang dan nog?
Voor wie het weten wil. Geliefden laten je in de steek.
Maar het is een doodzonde opeens in de steek te worden gelaten door een vriend.'

Dames en heren!
Steekt uw knuisten in de lucht en juich.
Hoera!

Er is hoop.

Ik ken het wel.
Ik denk dat ik het ook wel doe.
Doet u het?
Sommige gelaatstrekken horen.
Hoort het om een neus op te halen bij ranzige porno.
Hoort het om beleefd te lachen bij een compliment.

Wat zegt U?
Ja, het hoort.

En Sufjan Stevens zou Sufjan niet heten als hij niet hierover iets moois in mijn oor zou fluisteren.

It's the same outside my house, driving to the riverside.
I pretend to cry, even if I cried alone.

(uit Flint -For the Unemployed and Underpaid-)

Mijn verlovingsring is al op de post richting New York.

I.

Mijn top 5 Dingen doen terwijl ik eigenlijk Productief moet Tiepen.
1. Uit koffie-tik gaan drinken
2. Teksten overschrijven en die aan mijn mooie-teksten-waslijn hangen
3. Lievelings nummers draaien
4. Boterhammen smeren en die op de bank opeten, terwijl ik naar Oprah kijk
5. Slapen (liefst op die zelfde bank ná Oprah of tijdens een waargebeurd verhaal film)

(Hoor ik u schamper lachen? Pah! Scheer u gauw hier weg! Waargebeurd verhaal films zijn net zo mooi als goede Rooms-Katholieke kitch. En ik hou met hart en ziel van Rooms-Katholieke kitch. Soms moet ik er gewoon van huilen. Zowel van de kitch als van de films.)

II.

Ik vraag me af waarom ik zoveel energie aan het tot-diep-in-de-nacht-sigaretten-roken-en-grote-hoeveelheden-in-een-hoog-tempo-bier-drinken verspil.
Er is nog zoveel dat ik wil doen.
Er is nog zoveel dat ik moet doen.
Het is niet eens een kwestie van geen zin hebben, het is eerder dat dingen doen te veel moeite kost.
Zelfs boodschappen.
Zelfs een stukje schrijven.
Nadenken.

III.

Ik kan er niets aan doen.
Heus niet.
Echt niet.
Heel niet.
"Meisje! Meisje!" hoor ik de High Fidelity-videoband roepen vanaf de bank.
Ben ook maar van vlees en bloed.
Zal mezelf heus niet boven de rest van de wereld stellen.
Want welke vrouw kan er weerstand bieden tegen John Cusack?
Geeneen!
Heus niet!
Echt niet!
Heel niet!
Dus ik, meisje zijnde, al helemaal niet.

Ben-Brak, is dat niet een plaatsje in zuid-oost Syrië?

Jawel dus!

Ik al meteen helemaal onzeker.
Nog geen postjes gehad.
Bij Jnnk ging dat me veel beter af.
Een pruillip stond me slecht!
Maar ja, suste ik mezelf, bij een nieuw huis weet ook niet meteen iedereen de bel te vinden (of de straat, of de buurt, of nog erger: het dorp).

Maar HA!
Ze zijn er wel, ze zijn alleen niet te zien.
Waarschijnlijk snel opgelost.

Ik ben gans ontroerd.
Mijn log heeft kinderziektes.
(En dat na zo'n soepele bevalling...).

Guttegut, het meisje dat op dinsdag het bier schenkt zit van pret te hopsen op het krukje voor de computer.
Een eigen weblog!
En dat nog wel twee weken voor heur verjaardag!
Hoezee!

Afijn, ben als een kind zo blij.
Al was het alleen al voor de absurd-lange-naam-punt-nl, want die had ik zelf ook gekozen.
Sterker, dan had ik er het woord altijd nog tussen gefrot.
Hoezee hoezee!

Mijn dank is oneindig.
Serpentines blazend zing ik staand op de keukenstoel: "Lang zullen Jnnk, George en Harm leven!"
Driewerf hoezee!

Hoop u hier allen later vaker te mogen begroeten!
(Als u mij wilt excuseren, ik ga mij even in feutushouding liggen verkneukelen.)

Hanneke, van harte gefeliciteerd met je verjaardag! Je bevindt je nu op je eigen mini-vrijstaat (of bananrepubliek) op het internet, aangeboden door Jenneke, George en Harm. Veel plezier ermee!

Wat kunnen sommige simpele zaken toch mateloos ingewikkeld zijn (een Libelle-achtig understatement, ik weet het).
Relaties zijn simpel, in weze. Iedereen doet maar gewoon wat.
Toch raak ik al in paniek als ik er alleen al aan denk.
Ik vind er geen zak an.
Het leven zonder een relatie is wat mij betreft heerlijk rustig edoch uitdagend.
En daarbij stukken minder beangstigend dan mèt.
Relaties.
Pah!
Het is me allemaal teveel gedoe.
Bah.
Ik heb wal wat beters te doen dan gedoe.
Maar hoe komt het dan dat, zo tegen een manspersoon aanhangend op de bank tijdens een heel erg slechte film, het ineens stil in mijn hoofd wordt?

Wordt een lijf stram na te weinig aanraking? Wordt een ziel stram?

Ik heb vlekken in mijn gezicht gekregen ("Schijt God!", ik hief een gebalde vuist naar de hemel...) van de stress en ik ben al drie keer de keuken in gelopen en vergeten wat ik ging halen. Het meisje dat op dinsdag altijd het bier schenkt is van slag.

...

Hoezee!
Volgens mij wordt het écht écht lente...