God geeft nooit extra tijd.
Is het niet?
Bent u daar nog?
Zit u in een luie stoel?
Of aan een bureau?
Wat ziet u?
Zijn er mensen?
Wie ziet u om u heen?
Zijn er mensen waar u van houdt?
Of bent u alleen?
Eenzaam?
Dat is verschillend, alleen en eenzaam, dat weet ik wel.
Hoe voelt u zich?
Bent u moe?
Koude voeten?
Zweterige handen?
Een stroeve mond van koffie, thee of sigaretten.
Misschien bent u wel dronken.
Waar bent u?
Waar bent u in uw leven?
Heeft u alle keuzes in uw leven al op een presenteerblaadje gekregen?
En?
Viel dat tegen?
Werd u bitter?
Of werd u beloond?
Hoe meer een mens weet hoe meer hij zich afvraagt.
We eindigen niet.
We beginnen nu pas.
Staat u maar op.
We moeten gaan.
Alles komt goed.
Kijk.
U bent niet alleen.
Ik ben hier.
Aan deze kant van de lijn.
En al die mensen die ook deze woorden lazen.
Lezen.
Of nog moeten.
We zijn niet alleen.
Al is het alleen al omdat we het alleen zijn delen.
Ik heb geen antwoorden.

Het is goed.

Het is tijd.

Kom.
Laten we gaan.