31 oktober 2008
Manuel
In navolging van ons Willem, heden ook mijn versie van Manuel ~een tragisch verhaal in 100 woorden~
Manuel is verlaten door god en verlaten door de duivel, maar bovenal is hij verlaten door zijn meisje.
En na die laatste kwaal, waarvan de dokter doorhad dat er niks van waar was, wil nu echt niemand zijn ziel meer hebben. Laat staan zijn lijf.
Van je ziel valt zo lastig te ontsnappen, dus de eerste stap is dat lijf.
Het klonk simpel, maar Manuel wil niet meer want Manuel is moe.
Hij zit al twee dagen in zijn stoel zich af te vragen waar het nu allemaal goed voor is.
Hij is nog niet klaar voor de allerlaatste teleurstelling.
31 oktober 2008 om 5:47 pm
Daar is niemand klaar voor. Wel Faustisch, je Manuel.
31 oktober 2008 om 6:35 pm
Ik heb ‘m prachtig. En elke zin is beter dan vorige, met name die twee laatste zinnen.
Het enige probleem is dat het in de hij-vorm is, terwijl WS het in de ik-vorm wilde. Ik denk trouwens dat de hij-vorm beter bij Manuel past, en beter bij het optreden. Ik had ook liever hij gedaan, alhoewel ik me soms ook een Manuel voel.
1 november 2008 om 12:30 pm
4 gevels eruit geblazen en nog is die zelfmoordpoging niet gelukt. Dat is een allerlaatste teleurstelling…
Gr.R., haakt even in op de aktualiteit…
2 november 2008 om 11:56 pm
Ja hallo, dus even over die ik-vorm. Ik heb het zelf aan mijn laars gelapt. Niet met opzet, maar het vloeide eruit so to speak. Die 100 woorden, daar was ik wel trouw aan.
Fijn verhaal. Een teleurstelling, het zou het onderschrift van Manuels leven kunnen zijn. Of een grafschrift.
9 november 2008 om 3:00 pm
Mooie Manuel dit. Ik geloof overigens dat ik direct verliefd zou worden op iemand door god en door de duivel verlaten is - en hoera, ook door zijn meisje, daar zouden maar moeilijkheden van komen: direct verliefd worden op iemand die nog een meisje heeft. Over het algemeen houd ik nogal veel van mensen op wiens ziel niemand wacht. En zich afvragen waar het allemaal goed voor is! Oh, Manuel.
Mooi, Hanneke, erg mooi.
16 november 2008 om 12:32 pm
[…] de ik-vorm beleeft. Naast die van Dennis Gaens, Willem Sjoerd van Vliet, Willem Claassen (1 en 2), Hanneke Hendrickx en Ingeborg Klarenberg vind je die van mij […]
27 december 2008 om 3:58 pm
[…] staart. Er zijn er ook al van: Dennis Gaens, Willem Sjoerd van Vliet, Willem Claassen (1 en 2), Hanneke Hendrix en Ingeborg […]
24 januari 2009 om 10:58 pm
[…] als Hanneke, Dennis en Willem heb ik over Manuel geschreven. Eigenlijk gaat het over de buschauffeur die ons de […]