Zondag ging vurbeej

zondag in het zuiden

‘t waas zondag in ‘t zuiden
niks an de hand en wat d’r gebeurd
‘t keumt merge pas in de krant
en de zon op de roete reep alles nar boete
ik denk ik blief binne verhaale verzinne vandaag
zoeals zondaagse goan te muuj um te kieke
te muuj um nog op te stoan
en de reagen di won ‘t gevecht met de zon
de reagen di kwaam en schreef zien verhaal op de raam
en ik zaag grazige weie
umgeave dor lucht umveage dor wolke
die deinden op elke zucht
en engelen zongen ‘t geluk oet ‘r longen
d’n hemel op aarde di zich openbaarde vur meej
zondag ging vurbeej

gang

白袋

gang

De mevrouw van het Chinese restaurant staat niet in de deuropening, maar net er naast en ze staat bijna tegen de muur aan, maar leunt niet. Ze heeft haar ogen dicht, want de zon schijnt al de hele dag zo fijn. Ik zit in mijn stoel met een boek, omdat ik vind dat ik meer moet lezen en omdat ik vind dat ik te weinig weet. Ik lees niet veel, zo in die stoel, ik kijk naar wie er tijdens de lunch in en uit het restaurant loopt. Ik weet niet of warm lunchen al zo ingeburgerd is in Nederland. Er loopt een man met een wit tasje naar buiten. Ik weet niet waar die vandaan komt en wie hem dat tasje heeft gegeven. Ze staat recht, ze groet hem niet, ze lijkt wel een wachter aan de poort.
Misschien verandert het Chinese restaurant ‘s middags wel in een deur naar een andere wereld.
Net zoals ik vroeger met mijn Chinese buurjongen dacht dat als we lang genoeg in de zandbak zouden graven, we op een gegeven moment ons hoofd uit een Chinese zandbak zouden steken. En Chang kon chinees, het leek ons allebei heel handig: het beste van twee werelden. Ik kijk naar de vrouw. Misschien staan er binnen wel mensen in de rij, om één voor één door een deur te gaan, door een lange gang met lampionnen en gekleurde slingers te lopen en dan op een plein uit te komen met dansende mensen, met mensen die gelukkig zijn, met mensen die weten hoe het leven in elkaar steekt of wat je moet doen als je je de hele dag voelt zoals ik me voel. Dat je dan danst, en dat als je uitgedanst bent, als je gewoon voelt dat het genoeg is, geen afwijzing, geen mensen die zeggen dat je maar beter kunt stoppen, maar gewoon: omdat je voelt dat het genoeg is, dat je dan weer terug die gang inloopt, door de lampionnen, terwijl je de mensen die naar binnenlopen groet met een bijna onzichtbaar knikje, omdat je weet hoe het is daar, omdat het genoeg is om dat te weten, er valt niets te overleggen en bij de uitgang krijg je door het luikje een wit tasje aangereikt, met niets erin, maar dat is niet erg, want bij de deur hoef je de vrouw niet te groeten.
Want alles is toch al hoe het hoort.
Wat zou je dan nog moeten zeggen?

Ik kijk weer naar mijn boek.
Ik moet meer leren.
Ik moet slimmer worden.

De mevrouw loopt naar binnen.
Lunchtijd is voorbij.

Ik gooi mijn boek achter de kast.

Ondertussen in het Twittersche…

~ Met ouderwetsche GIF-jes! ~

‏Peter Zantingh zegt:
Niks meer écht lezen en toch lekker meepraten: KLIK

‏Hanneke Hendrix zegt:
@pzantingh Precies dat! Ik doe dat ook en het is een bespottelijke gewoonte! (Gisteren nog “Ja ja, Malcolm Gladwell” tegen iemand gezegd.)

‏Hanneke Hendrix zegt:
@pzantingh Ik hou er subiet mee op.

‏Peter Zantingh zegt:
@AMHHendrix Ik ook. Binnenkort doen we zo’n gesprek. Moet verfrissend zijn.

‏Hanneke Hendrix zegt:
@pzantingh Ja! Gaarne!

‏Peter Zantingh zegt:
@AMHHendrix “Gladwell? Ken ik niet. Steyngart?” “Nee. Joyce gelezen?” “Nope. Game of Thrones gezien?” “Nog nooit.” “Fantastisch. Bier?”

‏Hanneke Hendrix zegt:
@pzantingh “Ik lees voornamelijk Stephen King en draai het liefst Erasure.”

‏Peter Zantingh zegt:
@AMHHendrix “Als ik verdrietig ben, luister ik Evanescence.”

‏Gerard de Jong zegt:
@pzantingh @AMHHendrix (jullie gaan als een dolle vanavond, never stop!)

‏Peter Zantingh zegt:
@gmdj_ @AMHHendrix Een goed moment om te bekennen dat ik nog nooit een Godfather-film gezien heb.

‏Gerard de Jong zegt:
@pzantingh @AMHHendrix Ehh, what can you do
godfather

‏Hanneke Hendrix zegt:
@pzantingh “Ik heb een groot gedeelte van boek twee geschreven terwijl ‘Sweetness’ van Jimmy Eat World op repeat stond!”

‏Hanneke Hendrix zegt:
@pzantingh (“Zei ik dat hardop?!?!”)

‏Gerard de Jong zegt:
@pzantingh @AMHHendrix Maar nu onderbreek ik jullie flow en dat WILDE IK NIET!

‏Hanneke Hendrix zegt:
@gmdj_ @pzantingh Fuk! Batterij leeg! In trein!

‏Peter Zantingh zegt:
@AMHHendrix @gmdj_ Argh! Nu moet je een boek lezen!

‏Gerard de Jong zegt:
@AMHHendrix @pzantingh ;_;
Huilende dawson

‏Peter Zantingh zegt:
@gmdj_ @AMHHendrix
Liefde!

‏Gerard de Jong zegt:
@pzantingh @AMHHendrix Was zo zeker dat er nog meer plezier ende jolijt zou volgen. Maar nee…
Jim Carey

‏Hanneke Hendrix zegt:
@pzantingh @gmdj_ Ik HOU van Steve Carell. (Ondertussen thuis.)

Gerard de Jong zegt:
@AMHHendrix @pzantingh Je bent thuis! Battery power! Keep the flame alive!
Gerard is gelukkig

‏Hanneke Hendrix zegt:
@pzantingh @gmdj_ Ik ga dit gesprek ouderwets BLOGGEN. (Zo, en dat was ook wel weer genoeg capslock voor vandaag.Even een kopje thee zetten)