Tip van de dag, recht vanuit New York

*Geluid klinkt, iets als “pin-pon”*

Sinds ik twee keer op en neer naar Nieuw Zeeland ben gevlogen met de goedkoopste zes-keer-overstappen-tickets vind ik niks met het vliegtuig meer lang. Acht uur vliegen naar Amerika? Ik draai er mijn hand niet voor om. Ik heb een bril en dik boek en een laptop met veertien afleveringen van Columbo bij me.
O ja. En een zak met wol en haakspullen.
Terwijl ik helemaal niet kan haken, maar álles is leuker om te doen dan leren haken, dus dan vermaak je je altijd wel.
Heeft u een rommelig huis?
Neem een deadline.
Ik beloof het: voordat die deadline is genaderd is uw huis brandschoon. “Kijkt de deadline door het raam, dan is de afwas zo gedaam,” schreef ik ooit op het whiteboard in de gang van het laatste studentenachtige huis waar ik woonde.
Dus heeft u een lange vlucht?
Zorg dat u iets bij u heeft wat u eigenlijk van uzelf zou moeten doen, maar waar u eigenlijk helemaal geen zin in heeft.
Dan wordt namelijk alles leuk.

*einde bericht*

Van de dingen die voorbij gaan

1.
Vroeger, als mijn vader me héél soms met de auto naar school bracht (dat deed hij nooit, ook niet bij storm, hagel of stortbui, maar soms dan moest hij toch naar de stad en dan reed hij wat eerder en mocht ik mee), dan draaide ik altijd de cassettebandjes van mijn broers die in de auto slingerden. Met liedjes van the Smiths, Mother Love Bone of This Mortal Coil en dan deed ik altijd alsof ik in een videoclip zat. Dan playbackte ik mee, met mijn hoofd zover naar het raam gedraaid dat ik hoopte dat mijn vader het niet kon zien, en keek ik naar mijn hoofd achter de autoruit in de zijspiegel en alle huizen en weilanden die langs die spiegel voorbij flitsten. Het leek dan net echt. Leek het net alsof ik Morrissey was.

2.

Of in een clip zat als deze.

3.
Een kind kijkt naar me in de trein, via de spiegeling van het raam.
Ik erger me.
Het kind blijkt toch naar buiten te kijken.
Het ruikt hier naar oude vrouw. Ga ik ook zo ruiken als ik ouder ben?
Het lijkt aan de koffie te liggen.
Ik kijk naar de lege ton koffie op mijn tafeltje en ik boer binnensmonds.

Ik hou overigens helemaal niet van Starbucks. Ik hou van kleine koffiehuizen die gewoon goeie koffiezetten en waar de eigenaar gewoon achter balie staat. Maar ik hou ook van grote tonnen lauwe koffie verkeerd. Nu goed.
Vergeeft u mij.

4.
Alles wordt anders.
Ze zetten op een dag nog een man op de maan.

Baguette

1.
Omkleden om te gaan hardlopen met dit weer, of hardlopen met dit weer in het algemeen, c’est mourir un peu.

2.
Ceci n’est pas de Cocteau Twins: