Kieieieieiejoooooseraaaaaa

Je weet pas echt dat iets mis met je aan het gaan is als je de Kyocera-reclames op Radio1 mee aan het zingen bent, nog voor dat de klok acht in de ochtend heeft geslagen.

De nutteloze dingen van vandaag

1.
“Zouden fruitvliegjes de aasgieren van de flora zijn? Dat fruit en planten en bloemen van die westerns hebben waarin er fruitvliegen over de bijna stervende helden cirkelen?”

2.
Uitgaande sms 15u21, naar Fem:
ZIJN DE VOORGEROLDE BIOLOGISCHE GEHAKTBALLEN OP GODVERDOMME!

Uitgaande sms 15u22, naar Fem:
#decadentesneuewesterseproblemen OOK NOG ES!

Uitgaande sms 15u23, naar Fem:
Oeps. Niet goed gekeken.

Inkomende sms 15u47, van Fem:
Mijn leven in drie zinnen.

3.
“Potdomme meiske, die hak van uw schoen is wel drie centimeter afgesleten.”
“O, vandaar dat ik zo’n rugpijn heb.”
“…”
“Ik vergat ze steeds te brengen. Of ja: ik had geen andere laarzen en heb nieuwe moeten kopen om deze weg te kunnen brengen en ik vergat steeds weer nieuwe laarzen te-”
“Maar dat repareren we wel. Wordt nooit meer helemaal even hoog, maar goed. Dan worden ze zo… Kijk… Goed. En wat hebben we verder nog?”
“Nou ja, deze afgetrapte laarzen, ik dacht: misschien kunnen deze nog één ronde mee, voor op festivals, enzo.”
“Nou, deze schoenen zijn zo ongeveer op. Daar zou ik geen geld meer aan uitgeven als ik u was.”
“Ik heb ze hier ook wel al vier keer laten verzolen.”
“Het waren goeie schoenen, dat kan ik wel zien.”
“En plakken?”
“Meiske, uw schoenen hebben een zwaar, zwaar leven gehad… Heel zwaar. Het is nu tijd om ze te gaan laten rusten. Oké?
“Oké.”
“Mooi.”
“Alleen de scheve hak, dan.”
“Alleen de scheve hak. Vrijdag klaar.”
Ik hou van mijn schoenmaker.

Shout to the top

1.
I was half in mind, I was half in need
And as the rain came down I dropped to my knees and I prayed
I said, “Oh heavenly thing, please cleanse my soul I’ve seen all on offer and I’m not impressed at all”
I was halfway home, I was half insane
And every shop window I looked in just looked the same
I said, “Now send me a sign to save my life ’Cause at this moment in time there is nothing certain in These days of mine”
You see it’s a frightening thing when it dawns upon you
That I know as much as the day I was born
And though I wasn’t asked, I might as well stay
And promise myself each and every day
That when you’re knocked on your back and your life’s a flop
And when you’re down on the bottom there’s nothing else
But to shout to the top

2.
Als een belegen mevrouw met rood montuur aan het pinnen is, loopt de kassa vast. De mevrouw zucht. De kassajuffrouw belt.
“Ik moet de kassa opnieuw opstarten.”
De mevrouw zucht.
“En hoe lang gaat dat duren?” zegt de vrouw.
“O, niet zo lang,” zegt de caissière. “Een kwartiertje ongeveer.”
“Wat?” zegt de mevrouw.
De caissière begint te lachen. Heel hard. Ik moet ook lachen.
“Grapje!” roept de caissière.
Ik lach nog steeds. De vrouw kijkt boos om naar me. Ik zwijg.
De caissière knipoogt en dan bliept de kassa. De mevrouw rekent af en loopt weg. Daarna rekenen we zwijgend mijn spullen af.
Het is een goeie dag vandaag.

3.
“Ik had nooit gedacht dat als alles heus wel goed gaat, heus wel, dat je dan ook overstressed kunt raken,” snik ik in het washok van de kroeg.
Q. geeft me een sigaretje aan.
“Ach lieverd toch.”
“Ik ben wel blij dat jij er bent,” zeg ik.
Q. klopt me op de rug.
“Iedereen komt altijd bij mij huilen,” zegt Q. Hij geeft me een glaasje water aan.
“Het gaat helemaal nergens over,” zeg ik en snuit mijn neus in een theedoek die ik van de draad heb gepakt.
“Nee,” zegt Q. “Maar dat is helemaal niet erg.”
Ik gooi de theedoek in de trommel.
“Gaat ‘ie weer?”
Ik knik. Ik maak mijn sigaret uit.
“Nou, daar gaan we dan maar weer,” zeg ik.
We lopen de kroeg weer in.

4.
“Maar jij zult nu wel binnen lopen,” zegt iemand aan de bar.
Ik lach. Ik pulk wat aan het gat van mijn shirt, en ik denk aan de fooi van straks. Dat ik daar boodschappen van kan doen.
“Ja, ik loop enorm binnen,” zeg ik.
Ik ben blij dat ik de kroeg heb, want als je kunt tappen dan heb je altijd werk.
En daarbij: alles draait immers om bier, nietwaar? Als er geen bier (of wat voor drank dan ook) zou zijn op het boekenbal of op het gala van de gouden kalveren, dan zou er niemand komen.
Ik dagdroom wel eens dat ik op het boekenbal ben en dat er dan iets misgaat met de tap en dat niemand weet wat er moet gebeuren en dat ik dan in mijn jurk over de bar spring en het probleem oplos en dat iedereen dan klapt.
Maar ik begrijp niet waarom ik dat dagdroom. Want ik ben toch al barvrouw?

5.
Ik ren.
Er waaien gekleurde bladeren om me heen.
Op de MP3 zingt Paul Weller dat hij zich wel een weg naar de top schreeuwt.
Ik luchtdrum en ik zing mee. Heel hard.
Shout to top.
We’re gonna shout to the top.