Ontspanning! Leuk! Jolijt! Hoezee!

Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.
Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.
Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.
Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.
Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.
Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.

Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.
Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief. Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.

Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.

Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.

Spullen voor de accountant uitzoeken is heus heel wel meditatief.

Heus.

Heus wel.

white_square-outlined1.jpg

Ik ga kapot hier.

La vie en rose

Ooit dan ben ik ook oud en gerimpeld, sterf ik op een dag met een trillend handje in een tuinstoel in een nazomer in een briesje, en laat ik niks meer achter dan een stofje op het fotopapier van de oneindige beeltenis van het behang op het heelal.

RE: Ballade

Inkomende mail, 9 februari, 2u12, van P de DJ:

Alleen mijn neurose is enigszins bevestigd, wat wel jammer is, maar ook weer niet weg neemt dat ik altijd eerlijkheid boven geruststelling verkies, dus hoe dan ook dank voor de analyse!! Die kitsch snap ik, maar vind ik niet zo erg daar ik zelf De Nacht Van De Ballade vind klinken als een klok, een klok die zegt dat het tijd voor iets moois is.
Zorgwekkender vind ik het dat je This Charming Man noemt, wat toch overduidelijk geen ballad is. Ben dan dus bang dat meerdere mensen niet begrijpen wat ik bedoel. Al zijn alle verdere reacties wel allemaal ballads. Dus de waarheid zal wel ergens bij het CDA liggen.
Op het eind van je mail komt wel weer alles als een wonder bijeen. Want heb je wel het clipje bij mijn verhaaltje gekeken?
Denk het niet zo te lezen. Doe maar eens even en zie dan dat jouw pre-schepping keuze onbewust in de roos schiet.
De roos die ballade heet.

Kus!

Ballade

Uitgaande mail, 8 februari, 22u28, naar P de DJ:

Lieve Überneuroot van me, alsmede: engeltje hartje,

Ik was pas rond half acht thuis en ben toen met een magnetronmaaltijd en een fles wijn op de bank gestort. En pas nu de fles bijna leeg is heb ik de laptop maar weer eens aangejengeld voor de tv. Maar ik was het gewoon Oud-Hollandsch vergeten om je die lievelingsballade te mailen, al had ik er nog wel op de fiets van het station naar hier over nagedacht.
En toen heb ik inderdaad nagedacht over de term ballade.
Daar hangt toch ook iets kitscherigs aan, ja.
Ballade.
Dus toen dacht ik meteen (EN METEEN) aan “I thought you were on my side” van Cock Robin. Terwijl ik dat echt niet een van de beste nummers ooit vind.
En toen dacht ik aan “When we’re dancing” van Twin Shadow en toen dacht ik: ja, dat denk je alleen maar omdat je je vandaag moest inhouden op Hoog Catherijne om niet met dan nummer op de koptelefoon tussen de mensen door te quasi-stijl-dansen (ik kán ook helemaal niet stijldansen),
En toen dacht ik aan “This charming man” van the Smiths, maar toen dacht ik: ja, dat is wel erg cliché.
En toen dacht ik aan alle liedjes waarbij ik wel eens geroepen heb dat het “misschien wel het beste liefdesliedje ooit gemaakt was”, en dat was laatst nog bij “First day of my life” van Bright Eyes en lang, lang geleden ooit bij “God only knows” van the Beach Boys. En bedacht ik dat ook die eigenlijk heel erg door iedereen als mooiste liefdesliedje worden bestempeld.
En toen dacht ik: This Mortal Coil! “I want to die”! En toen aan “Halloween” van Matt Pond PA! En toen aan Clan of Xymox, aan Mazzy Star, aan the Magic Numbers… Aan Spinvis! “Wespen op de appeltaart!” en “Ronnie gaat naar huis”!
Aan “Als de melk overkookt” van Tom Pintens.
En toen bedacht ik dat ik alleen maar aan het bedenken was wat niemand nog had bedacht en toen dacht ik: “ik ben niks, ik weet niks, ik heb geen smaak.”

“Bah,” dacht ik.

En toen,
white_square-outlined1.jpg
in die leegte erna dacht ik:
white_square-outlined1.jpg
“I’ve been loving you too long” van Otis.

I’ve been loving you too long.
I can’t stop now
Don’t make me stop now
white_square-outlined1.jpg
Toen God de ballade bedacht, toen bestond dit al.
Dat weet ik zeker.

Toen zat Otis al een shaggie te roken op een steiger in de haven met dat grote lijf van hem.

white_square-outlined1.jpg
(Heb ik zo de term “ballade” goed? En: o, en toen was ik thuis. Op de fiets. Al bedacht ik alleen de eerste drie liedjes op de fiets, de rest bedacht ik net tijdens het typen…)

Kus!

HMDODHBS kan goed Engels

Spamcomments liegen gelukkig altijd, maar sommigen doen gewoon best hun best:
“I am not rattling superb with English but I find this very easygoing to read .”
Ik ben ook blij dat mijn Nederlands alhier zo goed te lezen is voor mensen die denken dat het Engels is.
En easygoing. Ufcurs.

Douwe

“Hé! Douwe!” hoor ik achter me in de supermarkt. Ik leg mijn spullen op de band en ik twijfel bij de grote fles sap van drie euro. Mijn geld is namelijk op en ik moet vanavond nog bier drinken bij het fantastische Twin Shadow. Een fles kiwi-sinaasappelsap staat tot een flesje Brand. Iedere keer als de schuifdeuren van de supermarkt opengaan hoor ik kinderen schreeuwen die achter een dranghek staan. Ik vind dit soort groepen roepende kinderen eng. Als ze dan vanaf het hek naar me roepen voel ik me ineens weer kind, terwijl ik goddomme dertig ben. Ik heb een accountant godverdomme.
“Douwe!” hoor ik weer, in mijn ooghoek zie ik een vrouw aan het einde van de rij van de andere band zwaaien.
Die fles sap moet terug, besluit ik. Voor me aan de kassa kijkt een man op.
“O hoi!” roept hij. “Alles goed?” De man is knap. Zo’n man die ook zonder storm door-de-war-haar goed draagt.
“Gaat wel, verkouden!” roept de vrouw terug.
“Wat?” roept Douwe.
“Verkouwe!” roept de vrouw.
“Douwe?” roept Douwe.
“Ja!” roept de vrouw.
Douwe is stil.
“Ik zag je deze week nog op LinkedIn!” roept de vrouw.
“Ja ja,” knikt Douwe. Hij concentreert zich op het pinnen.
“Wilt u voetbalplaatjes?” vraagt de caissière. Ze is groot, rond en blond en heeft in ieder geval in haar rechter oor allemaal diamanten oorbellen. Haar linker oor kan ik niet zien. Haar wenkbrauwen zijn met een potloodje getekend.
“Ja,” zegt Douwe, “anders kom ik niet buiten.”
“Nou,” zegt de cassière droogjes, “buiten komt u wel, maar de vraag is alleen of u het overleeft.”
Ze geeft hem de plaatjes. Ze is niet onder de indruk van mannen als Douwe. Zij kent haar pappenheimers.
Ik hou van haar.
Douwe probeert zijn boodschappen in een klein schattig rieten tasje met leren hengels te proppen. Een appeltaartje, luxe sla en balsamicoazijn, een fles light bitter lemon, een steenoven pizza, een fles rode wijn.
Douwe is duidelijk geen vrijgezel, constateer ik.
En als Douwe het appeltaartje op de grond rollen, raapt een meisje dat voorbij loopt het voor hem op. Ze zegt iets en Douwe lacht luid. Het meisje zwiept haar haar over haar schouders en loopt de supermarkt uit. Kinderen schreeuwen.
Als Douwe de zaak uitloopt groet hij de vrouw aan de andere band niet.
Bij de caissière lever ik mijn fles sap in.
“Ik bedenk ineens dat ik nog een fles sap heb staan,” zeg ik.
De caissière is vanzelfsprekend niet onder de indruk.
Er komt een dag dat ik “Ik bedenk ineens dat ik vanavond nog bier moet drinken” durf te zeggen.
Misschien is dat ook de dag dat groepen kinderen ook gewoon groepen kinderen zijn en niet tijdgaten die me even terug op de kermis van Grubbenvorst zetten.
“Wilt u voetbalplaatjes?” vraagt de caissière.
Ik schud mijn hoofd.
Ik overleef het wel.

Straks!


I can’t wait van Twin Shadow doet me denken aan toen ik negen was en verliefd was op John Taylor van Duran Duran door de ouwe Popfoto‘s van mijn broer die ik altijd las uit de oude doos op de zolderkamer, dat terwijl Duran Duran al een jaar of drie uit was.
Vanavond in Merleyn te Nijmegen. Hulde! Driewerf!

Ik schreef je dat je geen illusies…

Ik schreef je dat je geen illusies…
ik heb het je meteen gezegd, de eerste keer,
ik had het bij me op een briefje
en ik schreef het op de rand van een krant
en op een kalender aan je muur,
en ik zei het in je oor, in de deuropening,
en op straat, aan een kade,
ik riep het naar je over het water
in het licht van een zwiepende straatlantaarn,
en jij riep terug;
“Ik ook van jou”.

Toon Tellegen, uit: De andere ridders