Moest ook maar eens met de pet rond.

De meneer speelde in het donker en in de kou voor de schuifdeuren van de Albert Heijn in West een zeer valsige versie van Careless Wisper op de accordeon. Ik stalde mijn fiets. Langs ons heen schoten mensen de kou in en uit. Geluidloos, alleen de swoesj van de schuifdeur. Met mijn tasje om mijn arm stond ik even te kijken, veilig in het donker op ‘n afstandje. Ik stelde me voor dat ik naast ‘m zou gaan staan. En zou gaan zingen, de hele avond lang, tot de rolluiken naar beneden gaan, en de laatste te late klant vloekend weer op de fiets stapt. Ik liep naar binnen, zonder wat te geven. Guilty feet have got no rhythm.