Ik ga mijn zoon Rupert noemen

“He was a freak. He looked like a character from Shrek. He was a black to white minstrel,” Everett told the Daily Mirror.
“He was crucified by that court case when he was accused of child molestation – that killed him. He personified the pain and anxiety of a black man in a slave country. We all watched as he changed from black to white. He was living performance art.”

Rupert Everett is known for his outspoken nature and controversial remarks. He has openly spoken about how he worked as a rent boy, to fund his drugs habit, when he was at stage school in London. He also admitted sending some of his pubic hair to a woman who criticised one of his stage performances.

The seven year itch

RICHARD SHERMAN
l didn’t tell you, but l have air conditioning in every room.
The kitchen, the bathroom, the bedroom.

THE GIRL
Heaven!

RICHARD SHERMAN
You just relax.
l’ll fix two drinks, and we’ll have a nice, quiet serious talk.

THE GIRL
This is really the most!

RICHARD SHERMAN
Well, what shall we talk about?
How about psychoanalysis?
l don’t know how much you know
about it, but it’s a hobby of mine.
l like to wander through the labyrinth of the human mind.

THE GIRL
What gets me is spending three ninety five for that miserable fan.
lt’s absolutely useless.
l’ll take it back to the store
to get my money back.
Just hope l didn’t lose the sales slip.

RICHARD SHERMAN
Forty eight hours ago we were strangers and now you’re here alone with me in my appartment.
How did it happen? Why did we meet?
The answer lies in the unconscious.

THE GIRL
lf they won’t take back the fan, I’ll just pay another three dollars and get the largest one.
But that’s tomorrow.
What about tonight?
l’ve just got to get some sleep.

RICHARD SHERMAN
You actually think that plant fell by itself?
There are no accidents.
Nothing happens by itself.
We make it happen.
You didn’t accidentally brush the plant, you pushed it.

THE GIRL
Maybe if l took the little fan, put it in the icebox and left the door open then left the bedroom door open and soaked the sheets and pillowcase in ice water…
No, that’s too icky.

De meneer van de zilveruitjes

De oude meneer van de zilveruitjes liep iedere dag voorbij maar in tegenstelling tot de rest van het dörp keek hij nooit naar binnen.
De meneer van de zilveruitjes had een stok en hij keek vooruit.
Altijd.
Ik stond ooit achter hem in de rij bij Corry en toen rook hij naar asbak.
Hij wilde wat bestellen en al rochelend en stotterend kwam het er uit. Dat hij een potje zilveruitjes en een potje augurken wilde. De dag daarna kwam hij weer voorbij en ik bedacht dat hij waarschijnlijk die avond ervoor uitjes en augurkjes bij zijn stamppot had gegeten.
Zou hij die zelf hebben gekookt?
Of misschien had hij ze die middag wel gehad, bij zijn uitsmijter.
De meneer van de zilveruitjes was altijd alleen en ik vroeg me vaak af of hij dan ook zijn uitjes en augurkjes alleen aan de keukentafel at en dat niemand tegen hem mopperde dat hij niet met zijn vieze vingers in de pot moest zitten maar een vorkje uit de la moest pakken.
Dat stelde ik me dan voor, terwijl ik in mijn luie stoel uit het raam keek naar de mensen die voorbij kwamen.
Dan stelde ik me voor dat er iemand aan de andere kant van de straat uit het raam keek en mij zag zitten en zich afvroeg of ik ziek was. En of er dan weer iemand naar diegene keek en zich afvroeg waarom diegene uit het raam staarde, liefdesverdriet misschien en dat degene die naar de starende persoon met het liefdesverdriet keek moest denken aan zijn eigen liefdesverdriet en natte ogen kreeg en dat iemand aan de andere kant van de straat van degene met de herinnering aan liefdesverdriet weer keek naar de waterige ogen en in een stoel ging zitten met de knieën tegen de verwarming met een kat in de vensterbank en dat diegene dan ook weer werd bekeken tot het net zo ver zou reiken tot de meneer van de zilveruitjes. Die dan fluitend wortels zou staan te stampen, voor zijn keukenraam met geblokte gordijntjes.

Ik val op goeie smaak

In een ouwe Flair staan vijf vrijgezele mannen die date-baar zijn, waaronder Ralph. Ralph is model en een personal trainer van 32.
Elke vrijgezel werd gevraagd naar hun lievelings zomerdingen.
Nou Ralph? Wat jij?

Zomerdrankje:
Spa Blauw
Zomerhit:
Just wanna be a cowboy van Kid Rock.

Ralph lijkt me een heul gezellige jongen.

Geeuw

Ik ga mijn zoon Mitchum noemen

In an interview with Barry Norman for the BBC about his contribution to cinema, Robert Mitchum stopped Norman in mid flow and in his typical phlegmatic style said, “Look. I have two kinds of acting. One on a horse and one off a horse. That’s it.”
white-square.jpg

Antonette wil dood

~ de buurtbarbecue ~

“Ik eet altijd gewoon het liefste stokbrood met saus,” zegt Antonette op de buurtbarbecue tegen de buurvrouw.
“En echte mannen eten vlees van de grill!” roept Harold over de twee meter brede gasgrill heen en geeft Slager Henk die naast hem staat te grillen een por. De mannen lachen.
“Echte mannen bespringen hun vrouw als beesten,” mompelt Antonette. “Als ze hulpeloos de afwas doet, of als ze net de was in de centrifuge heeft gedaan in de bijkeuken en nog met de wasmand in haar handen dromerig naar buiten staat te staren.”
“Wat zeg je, lief?” roept Harold.
“Ik zeg helemaal niks,” antwoordt Antonette bits. “Draai jij die worsten nou maar om.”
De buurvrouw neemt beschaamd een slokje van haar witte wijn en Slager Henk en Harold lachen. Ze slaan elkaar op de schouders en leggen nog een stuk of wat gemarineerde koteletten op het grillrooster.