Wintertuin

Nu weet ik weer waarom ik ook zo graag toneel schrijf.
Dan plemp je fijn een tekst in elkaar en je laat anderen zweten om het uit te spreken.

Tevreden

Toen ik zojuist met mijn hoofd geklemd tussen de balkondeuren van Lies een sigaret stond te roken dacht ik in een flits dat de schoorsteen op het dak tegenover een zwarte piet was.

Pot vol blommen!

Een bedankje aan de twee wandelaars die, afzonderlijk van elkaar en om de beurt, me waarschuwden voor de twee controleposten op fietsen zonder licht.
Ik ben zo arm als een kerkrat en ze hebben me eigenlijk een soort van veertig euro gegeven.

potvolblommen.jpg

(En kom nu niet aan met moralistisch geneuzel van jamaaralserweereenseenfietserwordtdoodgeredendanpiepenjulliewelanders, want ze stonden goddomme in het park en op het fietspad.)

Op mijn eigen

Wauw!
Tegeswoordigs vertaalt Google g’woon gratis sites voor je!

Mijn Guilty Pleasure van de dag:

Erg mooi dat Saïd als naam zo ingeburgerd is als Piet.
Zo ziet de vertaling eruit.

Dus vele malen
Said was eeuwig
Said onze liefde zal altijd zo zijn
Soimething in mijn hart altijd wisten
Ik zou worden liggen hier naast u
Op mijn eigen
Op mijn eigen
Op mijn eigen

Dus veel beloften nooit moet worden gesproken
Nu weet ik wat liefdevolle u kosten
Nu we praten tot echtscheiding
En we waren niet eens getrouwd
Op mijn eigen
Eens te meer nu
Een meer tijd
Door mijzelf

Niemand zei dat het eenvoudig
Maar dit keer was zo gemakkelijk
Nou ik geloofde in de liefde
Nu sta ik hier
Ik vraag me af waarom

Ik ben op mijn eigen
Waarom heeft het einde van deze weg
Op mijn eigen
Dit was niet hoe het had moeten worden
Op mijn eigen
Ik zou willen dat wij kunnen doen het allemaal weer

Dus vele malen
Ik weet dat ik moet u hebben verteld
Losing u het snijden als een mes
U liepen en daar ging mijn leven
Ik wil niet leven zonder u
Op mijn eigen
Op mijn eigen
Op mijn eigen

Dit was niet hoe hij moest een einde te maken aan
Ik zou willen dat wij kunnen doen het allemaal weer
Ik heb nooit gedroomd Ik wil besteden een nacht alleen
Op mijn eigen, ik heb te vinden waar ik behoor opnieuw
Ik heb om te leren hoe te sterke opnieuw
Ik heb nooit gedroomd Ik wil besteden een nacht alleen
Door mezelf door mezelf
Ik heb om uit te vinden wat is de mijne weer
Mijn hart zegt dat het mijn tijd weer
En ik geloof dat ik zal weer schitteren
Ik heb vertrouwen in mij
Op mijn eigen
Op mijn eigen
Op mijn eigen

Een schets III

Uit dagboek, januari 2000

Chris en ik zitten in de rokerskantine op een tafel en ik rook.
De jongen die mijn hart brak door me te verlaten voor een vrouw in Portugal komt aangelopen.

Ik: hoe gaat het?
De jongen die mijn hart brak: ja, goed, goed. Alleen een beetje moe, ik ben vanochtend aangekomen.
Chris: hoeveel kilo?

Hij heeft een dikke puist op zijn wang en Chris geniaal. Hij maakt me aan het lachen.

Een schets II

Ik verdeel het leven graag in in dingen waar ik van hou en dingen waar ik niet van hou.

Op de lege vitrinekast achter de bar van theatercafé de Bastaard prijkte een briefje. Het kastje moet ten alle tijden vol zijn, verkoop de laatste pakjes dus NIET.
Ik hou van dit soort briefjes.
Zo had de grootste snoepkraam op de markt snoep dat olifanten-anijssmaak* had volgens het kaartje dat met een prikker tussen het gummi was geprikt.

*Met dank aan Jnnk.