Eau d’Enneboom

Gisternacht liep ik van het station naar huis, toen ik een geur van man, sigaretten, deodorant en luchtverfrisser rook. Luchtverfrisser in de vorm van denneboompjes. In een rij stonden, met de deuren open, zes taxi’s geparkeerd. Ik wist niet dat geur zich zo kon bundelen en zo ver kon dragen. Het rook zoals een spreekkoor in een voetbalstation klinkt.
De zes taxichauffeurs stonden op straat te praten en elkaar op de schouders te kloppen.
Ik klik-klakte driftig verder de straat over en stelde me voor hoe de geurstroom zich een weg de stad in zou banen, waar honden op zouden kijken en moeders de ramen zouden sluiten.

Behold the atheists nightmare!

Maus kwam al vrij vlot met het antwoord op What ever happened to Kirk Cameron.
En de realiteit is dat onze charmante krullenbol die zijn tegenspeelster in Growing Pains de open armen van anorexia in pestte, tegenwoordig zijn dagen wijdt aan het verkondigen van het Ware Woord.


In mijn leven is het Ware Woord nog altijd Xeroxat of op goeie dagen gewoon bier, maar Kirk haalt troost uit de vorm van een banaan.

Een zinvolle dagbesteding


“Acht jaar geleden zagen de dames het in het huishouden alleen niet meer zo zitten. En nu zijn ze zover dat ze met orgelbegeleiding vaak uitvoeringen geven, waarbij ze uniforme kleding dragen.”

Dingendieiknogmoetdoen

- Een film maken over een kroeg
- Een boek schrijven over een kroeg
- Een toneelstuk maken over een kroeg
- Een toneelstuk schrijven over vier ex-variétéartiesten met een snor
- Spaans leren, vloeiend
- Alles van Bartes lezen
- Een nieuw huis aanschaffen
- Een midweek in mijn eentje naar Barcelona
- Leren heel hard te kunnen schaatsen
- Een toneelstuk schrijven over afwijzing waar evengoed wat bij te lachen valt

- Parenthood te pas quoten:

Steve Martin (Gil) heeft ruzie met Mary Steenburgen (Karen) wanneer zijn licht-seniele oma binnenloopt.
OMA
You know, when I was nineteen, Grandpa took me on a roller coaster.
GIL
Oh?
OMA
Up, down, up, down. Oh, what a ride!
GIL (sarcastisch)
What a great story.
OMA
I always wanted to go again. You know, it was just so interesting to me that a ride could make me so frightened, so scared, so sick, so excited, and so thrilled all together! Some didn’t like it. They went on the merry-go-round. That just goes around. Nothing. I like the roller coaster. You get more out of it.
Oma verlaat de kamer.
KAREN
Your grandma is a very wise woman.
(…)
KAREN
I happen to like the roller coaster, okay? As far as I’m concerned, your grandmother is brilliant.
GIL
Yeah, well, if she’s so brilliant then why is she sitting in our NEIGHBOR’S CAR?

En te onpas:

De stoppen op het familiediner zijn zojuist doorgeslagen. In het donker zoekt Steve Martin (Gil) naar een zaklamp. Als de lampen weer aangaan heeft hij een vibrator in zijn hand.
TAYLOR
Mommy what was that?
KAREN
That was an electrical ear cleaner.
TAYLOR
It was kinda big.
OMA
It sure was.

- Bijna alles van Derrida lezen
- Tienvingerig leren typen, blind welteverstaan
- Reis naar Nieuw Zeeland boeken voor 2010
- Uitvinden what ever happened to Martha Plimpton, Kirk Cameron en Josh Saviano

- Een halve speelfilm in een videoclip proppen. Die zich dan halverwege afspeelt in een restaurant, en dat dan ineens iedereen opstaat en begint te dansen en met de zanger (m/v) voorop de straat op gaat.
Een clip in de richting van Pat Benatar’s Love is a battlefield (“It sure is!”).


Ik weet nog dat ik als vierjarig meisje met open mond deze video zag. Ik denk dat ik een ander iemand was geworden als ik deze clip nooit gezien had. Net zoals Jermaine Jackson & Pia Zadora met When the rain begins to fall. Misschien als ik de clip nooit had gezien, was ik nu wel in staat geweest tot het onderhouden van normale en gezonde relaties zonder dat ik steeds het idee heb dat ik groots en meeslepend moet leven. Maar goed: dat is weer een heel ander verhaal.

- Uitvinden what ever happened to Pia Zadora en of ze ooit nog wat gegroeid is. (Qua lengte dan. Qua persoonlijkheid interesseert ‘t me niet zoveel.)

Jens is een held

“On Swedish Radio it’s on E-rotation. The lowest rotation. Which only further convinces me of what a genius I am. I’d like to change my opinion from what I said in the previous post to call it not “one of the finest…”, but the absolute finest popsong I’ve ever written. Fuck Black Cab. Fuck Mapleleaves. In ten years this will be a true classic. The records just arrived from the factory and we’re sending them all out tomorrow”, zegt Jens Lekman op zijn website.

Jens heeft de het beste nummer afgewezen-voor-een-wasmachine-reclame ooit gescheven.

Ik weet niet of ik het met hem eens ben. Hij weet niet hoe ongelofelijk veel ik van Mapleleaves hou.
Het enige dat ik weet is dat Friday Night At The Drive-In Bingo al de hele dag in mijn hoofd zit.

New York Cares

I had seven faces
Thought I new which one to wear
But I’m sick of spending these lonely nights
Training myself not to care
The subway is a porno
The pavements they are a mess
I know you’ve supported me for a long time
Somehow I’m not impressed

Interpol – NYC

Er is geen woord tegenovergesteld aan eenzaamheid

“En ineens dacht ik weer heel veel aan hem. Terwijl New York helemaal niks met hem te maken had. Ik heb me daar zo alleen gevoeld, in New York. Ik denk dat ik dacht dat ik het gelukkigst was, toen ik met hem was. Ik voelde met het minst alleen met hem, terwijl ik altijd eenzaam was met hem.
Ik denk dat dát was wat ik daar zag. Terwijl ik zo alleen was, zag ik allemaal mensen die samen waren, maar veel eenzamer dan ik me voelde. Want ik was juist het tegenovergestelde van eenzaam.

Twee totaal verschillende werelden, die ogenschijnlijk eenzaamheid en alleen-zijn gemeen hebben. Terwijl het tegenovergestelden blijken te zijn.
ik -> alleen
zij -> samen
maar die elkaar op eenzaamheid weer kruisen
ik-> niet eenzaam
zij -> eenzaam

En zo kwam ik tot die conclusie. Er is geen woord voor het tegenovergestelde van eenzaam, waardoor je alleen-zijn veel moeilijker gelijk kunt stellen aan niet-eenzaam-zijn, dan dat je alleen-zijn met eenzaamheid kunt gelijkstellen.
Want dat alleen-zijn is per definitie niet gelijk aan eenzaam, maar veel mensen nemen dat wel aan: dat samen sowieso niet-eenzaam is. Dan hoef je je over een eigennaam voor niet-eenzaam-zijn ook niet druk te maken.”
Ze blies rook uit en nam een slok bier.
Haar vriend keek haar verfrommeld aan.
“Whatever”, zei ze.
“Nee, nee, nee”, zei hij “ik vind het wel interessant. Maar je hebt mij toch? Je hoeft toch niet eenzaam te zijn?”
Ze wierp haar handen in de lucht.
“Dat zeg ik godverdomme net.”
Hij verfrommelde nog wat meer.
Zwijgend dronken ze hun bier.

Ik heb nog nooit zo snel stiekem een gesprek met een pen op een bierviltje bijproberen te houden.

Grappig

Misschien is er ieder jaar iemand de sjaak van het grote ach-Lowlands-verkoopt-toch-niet-uit-misverstand. Gelukkig dit jaar niet degene die ik op dees’ aard het langste ken (Eefa), maar degene die het langst is die ik ken (Twee Meter Thijs, of zoals hij zelf zegt: “twee meter EEN”).

Goed.
Mocht u dus ergens nog een kaartje over hebben wegens relatie uit, vakantie, opkomende aangezichtspijn, doofheid of gewoon heul lui: reageur, reageur (ik wilde zeggen: stuur een mail, maar ik heb geen idee of dat ooit nog kan).